ازغندی، علیرضا و علیخانی، مهدی( ۱۳۹۲). بررسی عوامل منطقهای واگرایی در روابط ایران و عربستان (۱۳۹۰_۱۳۸۴)، سیاست، 43(2)، 225-243.
آقایی، داود و احمدیان، حسن(۱۳۸۸). روابط جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی، چالشهای بنیادین و امکانات پیش رو، سیاست، 40(3)، 1-19.
برچیل اسکات و دیگران( ۱۳۹۵). نظریههای روابط بین الملل، تهران: انتشارات دانشگاه علامه طباطبائی.
چهر آزاد، سعید(1402). تفسیری بازنمایانه از سیاست بین المللی دولت سیزدهم در منظومه جهانی قدرت، جامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی، 4(13)، 167-190.
چهرآزاد، سعید(1400). تبارشناسی «تراگذرنده گیِ تحریم های ضد ایرانی» در جامعه شناسی سیاسی پساانقلاب اسلامی. جامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی، 2(2)، 51-72.
حسن خانی، سعید(1400). ایران و محیط امنیتی تغییر یافته(الزامات و راهبردها). راهبرد سیاسی، 5(19)، 23-62.
درخشه، جلال و جمیری، محمد(۱۳۹۰). انقلاب اسلامی ایران و تحول در حرکت شیعی عربستان سعودی، شیعه شناسی، 9(36)، 35-70.
ربیعی، حسین؛ محمودزاده، رسول و زارعی، هوشمند(1400). جایگاه شیعیان یمن در روابط ژئوپلتیکی جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی(1390-1400)، جامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی، 2(7)، 225-257.
رحمانی، مریم(1400). انقلاب اسلامی ایران و گفتمان سیاسی شیعه در حوزه جغرافیایی عربستان، جامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی، 2(6)، 121-145.
رفعت، مجتبی(1400). بررسی تأثیر نزدیکی عربستان و چین بر موقعیت منطقه ای ایران در خاورمیانه، جامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی، 2(8)، 225-242.
روحیدهبنه مجید و مرادیکلارده، سجاد(۱۳۹۴). نقش افزایش قدرت منطقهای ایران در سیاست گذاری شورای همکاری خلیج فارس ۲۰۱۵-۲۰۰۵، پژوهشهای روابط بینالملل، 5(18)، 277-310.
روحیدهبنه، مجید(1391). تبیینی سازهانگارانه از علل واگرایی ایران و شورای همکاری خلیج فارس، روابط خارجی، 4(13)، 79-112.
سازمند، بهاره(۱۳۸۴). تحلیلی سازهانگارانه از هویت ملی در دوران جنگ تحمیلی، مطالعات ملی، 6(22)، 39-70.
سوری، حسین؛ رنجبر، قاسم؛ محمدی، محمدرضا(1401). تحلیل جایگاه قدرت نرم جمهوری اسلامی ایران در بازدارندگی دفاعی. مطالعات دفاع مقدس، 8(2)، 163-183.
عباسی، مجید؛ محمودزاده، فاطمه(1401). تحلیلی بر حمایت ایدئولوژیک ایران از محور مقاومت اسلامی در غرب آسیا. مطالعات دفاع مقدس، 8(2)، 115-134.
عسگرخانی، ابومحمد و منصوریمقدم، جهانشیر(1389). همکاری و منازعه در روابط بینالملل نگاهی به نظریه سازهانگارانه الکساندر ونت، سیاست، 40(3)، 189-260.
علی پورگرجی، محمود؛ سامری، نادیا(1400). دگردیسی قدرت سیاسی شیعیان عراق با تأثیرپذیری از انقلاب اسلامی ایران. جامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی، 2(2)، 103-119.
کامران، حسن و کرمی، افشین( ۱۳۹۳). بررسی روابط ایران و شورای همکاری خلیج فارس از منظر تئوری سازهانگاری، تحقیقات راهبردی علوم جغرافیایی، 14(33)، 153-169.
کریمی، حانیه؛ مدرس، محمد ولی؛ کریمی، غلامرضا(1400). سیاست های تهاجمی منطقه ای عربستان در قبال ایران از سال 2003 تا 2020. راهبرد سیاسی، 5(19)، 161-178.
کمالی، محمدرضا و الهامی، امیرحسین(1402). عوامل واگرایی ایران و عربستان در خلیج فارس در افق همکاری های جدید، جامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی، 4(15)، 217-238.
کیاکجوری، کیانوش؛ اسلامی، الماس(1401). ائتلاف سازی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران: از دفاع مقدس تا محور مقاومت.. مطالعات دفاع مقدس، 8(2)، 135-161.
متقی، افشین(۱۳۹4). واکاوی زمینههای ناسازواری در روابط ایران و عربستان بر پایه نظریه سازهانگاری، پژوهشهای راهبردی سیاست، 4(12)، 141-161.
محمدی، منوچهر(1385). بازتاب جهانی انقلاب اسلامی، تهران: نشر پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
معصومی، ابراهیم؛ اسلامی، سعید؛ پولادی، کمال(1400). بررسی مقایسه ای جامعه شناسی اسلام سیاسی شیعی مبتنی بر امامت و رویکردهای انقلاب اسلامی و اسلام سیاسی نوسلفیه مبتنی بر خلافت با تاکید برداعش. جامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی، 2(1)، 159-178.
معینیعلمداری، جهانگیر و راسخی، عبدالله(1389). روششناسی سازهانگاری در حوزه روابط بینالملل، تحقیقات سیاسی و بینالمللی، 4(4)، 183-214.
نادرینسب، پرویز(1389). چالشهای روابط جمهوری اسلامی ایران و عربستان در منطقه، سیاست، 40(1)، 315-336.
www.winener zeitung.at
