نقش احزاب در توسعه ‌سیاسی ایران با تأکید بر شایسته ‌سالاری

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه حقوق، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

2 استادیار، گروه حقوق، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

3 استادیار، گروه حقوق، واحد میناب، دانشگاه آزاد اسلامی، میناب، ایران

چکیده
هدف مقاله حاضر بررسی نقش احزاب در توسعه‌سیاسی و شایسته سالاری در ایران با تأکید بر شایسته ‌سالاری است. به دلیل ارتباط تنگانگ توسعه سیاسی و شایسته سالاری سیاسی در این پژوهش، نقش احزاب بر دو متغیر مورد بررسی قرار گرفته است. پژوهش حاضر توصیفی تحلیلی است و با استفاده از روش کتابخانه‌ای به بررسی موضوع مورد اشاره پرداخته است. یافته‌ها بر این امر دلالت دراد احزاب از طریق ایجاد مشارکت سیاسی، ایجاد مشروعیت سیاسی، جامعه‌پذیری سـیاسی و مدیریت منازعات ملی در توسعه سیاسی تأثیرگذار است. همچنین احزاب با ایجاد توسعه سیاسی زمینه تحقق شایسته سالاری سیاسی را فراهم می کند. در واقع احزاب با ایجاد توسعه سیاسی، از طریق ایجاد بستر حاکمیت و اجرای قانون باعث شایسته سالاری سیاسی می گردد که همین خود نیز به تقویت و توسعه سیاسی کمک می کند. در ایران اما عواملی چون عملکرد ضعیف و فصلی بودن احزاب، موانع قانونی، عدم پذیرش احزاب در فرهنگ سیاسی مردم مانع تاثیرگذاری این نهاد بر فرایند توسعه سیاسی است. نتیجه اینکه یک نظام سیاسی درحال‌توسعه برای جذب و حل تعارضات موجود نوپدید در یک جامعه سیاسی می‌بایست ظرفیت‌ها و گنجایش‌های­ لازمه را توسط سازمان‌ها و سیستم‌های نهادمند در درون خویش به وجود آورد به‌این‌ترتیب بدیهی است­که قوی‌ترین عامل توسعه ایجاد نظام حزبی است، آن‌هم نه هر سازمان و حزبی بلکه تشکیلاتی نهادینه‌شده در طول زمان و بهره‌مند از محتوایی اثربخش و کارآمد و این امری است که در یک جامعه و در یک نظام سنتی به ‌سادگی میسر نیست.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله English

The role of parties in Iran's political development with an emphasis on meritocracy

نویسندگان English

Esmaeil Ortogoli Farahani 1
Faramarz Atrian 2
Yasser Roostaei Hossein Abadi 3
1 PhD student, Department of Law, Najafabad Branch, Islamic Azad University, Najafabad, Iran
2 Assistant Professor, Department of Law, Najafabad Branch, Islamic Azad University, Najafabad, Iran
3 Assistant Professor, Department of Law, Minab Branch, Islamic Azad University, Minab, Iran
چکیده English

The purpose of this article is to investigate the role of parties in political development and meritocracy in Iran, emphasizing meritocracy. Due to the close relationship between political development and political meritocracy in this research, the role of parties has been investigated on two variables. The current research is descriptive and analytical and has investigated the mentioned subject by using the library method. The findings indicate that political parties are effective in political development through political participation, political legitimacy, political socialization and management of national conflicts. Also, by creating political development, parties provide the basis for the realization of political meritocracy. In fact, by creating political development, parties create political meritocracy through creating a platform for governance and law enforcement, which in turn helps to strengthen and develop politics. In Iran, however, factors such as weak performance and seasonality of parties, non-acceptance of parties in the political culture of the people hinder the influence of this institution on the process of political development. The result is that a developing political system must create the necessary capacities and capacities in order to absorb and resolve the newly emerging conflicts in a political society by institutionalized organizations and systems within it. Therefore, it is obvious that the strongest development factor is the creation of a party system, and not Every organization and party, but formations institutionalized over time and benefiting from an effective and efficient content, and this is something that is not easily possible in a society and a traditional system.

کلیدواژه‌ها English

Parties
political development
Iran
meritocracy
political participation
political legitimacy
اتحادیه، منصوره(1361). مرامنامه‌ها و نظامنامـه‌هـای احـزاب سیاسـی ایـران. چاپ اول. تهـران: نـشر تاریخ ایران.
اخوان ­کاظمی، مسعود(1377). توسعه سیاسی و جامعه مدنی. سیاسی و اقتصادی، 6 (12): 38-45.
اکبری، کمال(1378). نقش احزاب در سیاست پس از انقلاب اسلامی. علوم سیاسی، 25(47): 71-60.
آقا بخشی، علی‌اکبر و افشاری‌راد، مینو(1379). فرهنگ علوم سیاسی. چاپ اول، تهران: نشر چاپار.
بشیریه، حسین (1380). موانع توسعه سیاسی در ایران، چاپ اول، تهران: نشرگام نو.
پیشگاهی­فرد، زهرا(1382). مشارکت احزاب در توسعه سیاسی و رفتار انتخاباتی در شهرستان اصفهان. پژوهش‌های جغرافیایی: 15(44): 11-21.
خواجه‌ سروی‌، غلامرضا(1382). رقابت سیاسی و ثبات سیاسی در جمهوری اسلامی ایران. چاپ دوم، تهران: نشر مرکز اسناد انقلاب‌ اسلامی‌.
دوورژه، مـوریس(1354). اصول علم سیاست. ترجمـه ابوالفـضل قاضـی. چاپ اول. تهـران: شـرکت سـهامی کتاب‌های جیبی.
رضایی، اسدالله(1385). کالبد شکافی احزاب سیاسی، چاپ اول. تهران: نشرآمه.
رنجبر، مقصود(1386). نهادهای مدنی دینی و هویت در ایران، پگاه حوزه، 17(214): 45-62.
سجادی، عبدالقیوم(۱۳۸۶). مبانی تیوریک احزاب سیاسی در اسلام. چاپ اول، بلخ: نشر مرکز مطالعات و تحقیقات راهبردی افغانستان.
سریع­ القلم، محمود(1378). نظریه و عمل در اصول ثابت توسعه سیاسی. چاپ اول، تهران: نشر دفتر مطالعات و تحقیقات سیاسی وزارت کشور.
سریع­ القلم، محمود(1381). عقلانیــت و آینــده توسعه‌ یافتگی ایــران. چاپ سوم، تهــران: مرکــز پژوهش‌های علمی و مطالعاتی استراتژیک خاورمیانه.
سیف­ زاده، حسین(1373). نوسازی و دگرگونی سیاسی. چاپ اول، تهران: نشر قومس.
شادلو، عباس(1385). اطلاعاتی درباره احزاب و جناح‌های سیاسی ایران امروز‌. چاپ اول، تـهران‌: نشر مؤلف.
شجاعی زند، علی‌رضا(1379). نظم ستیزی و قانون‌گریزی. امنیـت، 5(14): 32-34.
عالم، عبدالرحمان(1381). بنیادهای عالم سیاست. چاپ چهارم، تهران: نشر نی.
عالم، عبدالرحمان(1388). بنیادهای علم سیاست. چاپ هجدهم، تهران: نشر نی.
عالم، عبدالرحمان(1389). مبانی علم سیاست. چاپ بیستم، تهران: نشر نی.
عالم، عبدالرحمن(1382). بنیادهای علم سیاست، تهران: نشر نی.
غمامی، سید محمد مهدی(1390). حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران، چاپ چهارم، تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
قوام، عبدالعلی(1371). توسعه سیاسی و تحول اداری. چاپ اول، تهران: نشر قومس.
محمدی، علی(1381). نگاهی به مفهوم امنیت در جهان امروز. نشریه جام جم.
محمدی، نادر(1398). نقش علوم انسانی در توسعه سیاسی جمهوری اسلامی ایران. مطالعات علوم اسلامی انسانی، 1(18): 155-164.
مدرس زاده، مجدالدین(1381). شایسته سالاری در نظام سیاسی علوی(ع)، پژوهش‌های مدیریت راهبردی، 2(28): 76-65.
مـدیر شـانه­چـی، محسن(1385). احزاب سیاسی ایران ‌(بامطالعه موردی نیروی سوم و جامعه سوسیالیست‌ها). چاپ اول، تهران: نشر موسسه خـدماتی فـرهنگی رسـا.
مقتدائی، مرتضی(1386). احزاب سیاسی ایران بعد از انقلاب موانع و محدودیت‌ها. پایان‌نامه کارشناسی ارشد پژوهش علوم اجتماعی. زنجان: دانشگاه آزاد اسلامی.
ناظری، محمدرضا(1381). علل ناکارآمدی احزاب سیاسی در جمهوری اسلامی ایران. پایان‌نامه کارشناسی ارشد پژوهش معارف اسلامی، تهران: دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی.
نقیب‌زاده، احمد(1378). حزب سیاسی و عملکرد آن در جوامع. چاپ اول. تهران: انتشارات دادگستر.
نقیب‌زاده، احمد(1387). حزب سیاسی و عملکرد آن در جوامع امروز. چاپ چهارم، تهران: انتشارات دادگستر.
نقیب‌زاده، احمد(1390). احـزاب و تـوسعه سـیاسی در ایران. چاپ نهم، تهران: کتاب ‌نامه علوم اجتماعی.
هانتیگتون، ساموئل(1380). سازمان سیاسی‌ در‌ جوامع‌ دستخوش دگرگونی. تـرجمه مـحسن ثلاثی‌، چاپ اول. تهران: نشر علم.
Coleman JS. (1987). Social capital in the creation of human-capital. American Journal of Sociolog, 23(94): 95-120.