تبیین جامعه شناسی رفتار سیاسی با فرهنگ سیاسی مشارکتی بعد از انقلاب اسلامی ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری علوم سیاسی، واحد بافت، دانشگاه آزاد اسلامی، بافت، ایران

2 استادیار گروه علوم سیاسی، واحد بافت، دانشگاه آزاد اسلامی، بافت، ایران

چکیده
موضوع توسعه فرهنگ سیاسی و شناسایی عوامل و مؤلفه‌های موثر بر آن‌یکی از مهم‌ترین موضوعات مورد تأمل برای محققین و پژوهشگران این حوزه می‌باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر رفتار سیاسی مدیران وزارت کشور بر فرهنگ سیاسی مشارکتی آن‌ها بعد از انقلاب اسلامی است. روش این پژوهش، از لحاظ برخورد با داده‌ها کمی، و اجرای تحقیق با روش پیمایش، و گردآوری داده‌ها نیز با ابزار پرسشنامه انجام گرفته است. جامعه آماری در این پژوهش شامل مدیران سیاسی وزارت کشور می‌باشند که تعداد کل آن‌ها بالغ بر 168 نفر می‌باشند. لذا حجم نمونه در این پژوهش برابر با حجم کل جامعه آماری 168 نفر می‌باشد همانطور که ذکر شد در این پژوهش از روش تمام شماری جهت جمع آوری داده‌ها استفاده شده است. در تحقیق حاضر از نمونه‌گیری غیر تصادفی و از نوع هدفمند استفاده شده است. به منظور سنجش روایی یا اعتبار ابزار تحقیق، از اعتبار ظاهری استفاده شد. داده‌های جمع‌آوری شده نیز از طریق نرم افراز SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که بین جنسیت پاسخگویان و میزان تحصیلات با فرهنگ سیاسی مشارکتی رابطه معناداری وجود دارد و اینکه بین رفتار سیاسی با فرهنگ سیاسی مشارکتی رابطه معنادار مثبت و مستقیمی وجود دارد و رفتار سیاسی با همه ابعاد فرهنگ سیاسی مشارکتی یعنی بعد شناختی، بعد ارزشی و بعد ادراکی نیز رابطه معناداری مثبت و مستقیمی دارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله English

Explaining the Sociology of Political Behavior with Participatory Political Culture after the Islamic Revolution of Iran

نویسندگان English

Alireza Pahlavani Rad 1
Behnaz Azhdari 2
Mehdi Hasani Bagheri 2
1 Ph.D. student, Department of Political Science, Baft Branch, Islamic Azad University, Baft, Iran
2 Assistant Professor, Department of Political Science, Baft Branch, Islamic Azad University, Baft, Iran
چکیده English

The issue of political culture development and identification of the factors and components affecting it is one of the most important issues for researchers in this field. The aim of the current research is to investigate the influence of the political behavior of the managers of the Ministry of Interior on their participatory political culture after the Islamic Revolution. The method of this research, in terms of dealing with quantitative data, and conducting research with the survey method, and collecting data with the questionnaire tool. The statistical population in this research includes the political managers of the Ministry of Interior, based on the collected information, their total number is more than 168 people, and all the required information has been collected from all of them. Therefore, the sample size in this research is equal to the total size of the statistical population of 168 people. In this research, non-random and purposeful sampling was used. In order to measure the validity or reliability of the research tool, face validity was used. The collected data were also analyzed through SPSS software. The results of the research showed that there is a significant relationship between the gender of the respondents and the level of education with participatory political culture, and that there is a significant positive and direct relationship between political behavior and participatory political culture, and political behavior with all aspects of participatory political culture, i.e. cognitive dimension, value dimension. And the perceptual dimension also has a significant positive and direct relationship.

کلیدواژه‌ها English

political behavior
political culture
Islamic revolution
managers of the Ministry of Interior
امام جمعه زاده، سید جواد؛ رهبر قاضی، محمود رضا؛ عیسی نژاد، امید، و مرندی، زهره (1392). بررسی رابطه میان احساس محرومیت نسبی و مشارکت سیاسی در میان دانشجویان دانشگاه اصفهان. نشریه دانش سیاسی، 8(1): 37-68.
پناهی، محمدحسین و کردی، حسین (1389). فرهنگ سیاسی و عوامل اجتماعی آن (مطالعه موردی استان گلستان). فصلنامه علوم اجتماعی، 17(51): 1-37.
تاجفر، شهلا و مقتدر زاده، احمد علی (1394). نقش فرهنگ در توسعه سیاسی استان آذربایجان غربی مطالعه موردی استانداری آذربایجان غربی. دومین کنفرانس بین المللی مدیریت در قرن ۲۱، تهران، https://civilica.com/doc/425970
ثنائی، مسعود؛ جعفریانی، حسن و سامانیان، مصیب (1401)، «رفتار سیاسی مدیران دولتی و علل آن در سازمان»، ماهنامه جامعه شناسی سیاسی ایران، 5(11): 2897-2911.
جلالی راد، محمدصادق و سپهرنیا، رزیتا (1396). شاخص‌های فرهنگ سیاسی جمهوری اسلامی ایران در بعد کلان از دیدگاه نخبگان. فصلنامه مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی، 7(23): 133-158.
جهانگیری، جهانگیر و بوستانی، داریوش (1380). بررسی عوامل مؤثر بر فرهنگ سیاسی. مجله علوم اجتماعی و انسانی دانشگاه شیراز، 4(32): 173-192.
حق پرست، محمد اسماعیل؛ دهقان شاد، حوریه؛ هنرور، حسین، و صمدی، مهران (1401). تبیین جامعه شناسی برندسازی سیاسی در احزاب ایرانی بعد از انقلاب اسلامی با تاکید بر رویکرد فراترکیب. جامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی، 3(4): 89-116.
رزاقی، سهراب (1375)، مؤلفه­های فرهنگ سیاسی ما. نشریه نقد و نظر، 2(7): 154-223.
رزم جوئی، صدیقه؛ راسخ، کرامت الله و خدامی، علیرضا (1401). بررسی جامعه شناختی تاثیر فرهنگ سیاسی مشارکتی بر توسعه سیاسی (مطالعه موردی دانشجویان دانشگاه شیراز). ماهنامه جامعه شناسی سیاسی ایران، 5(11): 5190-5211.
شیاری، علی، و شکری، علی (1401). بررسی جامعه شناسی سیاسی نقش مشارکت سیاسی در فهم دموکراسی مدرن بعد از انقلاب اسلامی ایران. جامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی، 3(4): 7-21.
صلاحی پور، بیدگلی (1397). نقش تعاملی پاسخگویی و خودکارامدی شغلی بر رفتار سیاسی کارکنان سازمان‌های دولتی. پایان نامه کارشناسی ارشد، نراق: دانشگاه آزاد اسلامی.
عابدی اردکانی، محمد (1393). توسعه نیافتگی سیاسی از منظر فرهنگ سیاسی نخبگان در ایران (1368-1384). پژوهشنامه علوم سیاسی، 9(4): 133-170.
عالم، عبدالرحمن (1374). فهم فرهنگ سیاسی. نشریه سیاست خارجی، 9(4): 1513-1526.
عالمیان، اصغر؛ راعی، مسعود، و مسعود، غلامحسین (1401). آسیب شناسی مبارزه با تبعیض طبقاتی بعد از انقلاب اسلامی ایران. جامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی، 3(3): 147-170.
قوام، عبدالعلی (1389)، سیاست شناسی (مبانی علم سیاست)، تهران: انتشارت سمت.
نادمی، داوود (1390). بررسی جامعه شناختی سرمایه اجتماعی. نشریه برگ فرهنگ، 9(7): 26-43.
هنری لطیف پور، یداالله (1380). فرهنگ سیاسی شیعه و انقلاب اسلامی، تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
Lerner Jr. (2018). Strategies for the Development of Participatory Political Culture in Traditional Societies. Quarterly Journal of Political Parties and Participation, 17(32): 105-125.
Lipst M. (2017). The Role of Social Factors in Political Culture. Quarterly Journal of Culture - Society and Politics, 74(67): 45-97.
Johnson DW. (2009). Routledge handbook of political management. New York: Routledge.
Wilson HT. (2017). Political Management in Political Management, New York: Publication de Gruyter.
Vigoda E. & Cohen A. (2002). Influence tactics and perceptions of organizational politics: A longitudinal study. Journal of business research, 55(4): 311-324.
Tedeschi JT, & Melburg V. (1984). Impression Management and Influence in the Organization. Research in the sociology of organizations, 3(31): 25-45.