تبیین جامعه شناسی برندسازی سیاسی در احزاب ایرانی بعد از انقلاب اسلامی با تاکید بر رویکرد فراترکیب

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه ارتباطات، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

2 استادیار، گروه ارتباطات، دانشکده علوم اجتماعی، ارتباطات و رسانه، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 استادیار، گروه گروه روانشناسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران

4 استادیار، گروه ارتباطات، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

چکیده
هدف این مطالعه، تبیین جامعه شناسی برندسازی سیاسی در احزاب ایرانی بعد از انقلاب اسلامی با تاکید بر رویکرد فراترکیب بود. به این منظور با رویکرد پژوهش کیفی و ابزار فراترکیب که شامل گام‌های هفت گانه‌ای است، به ارزیابی و تحلیل نظام‌مند نتایج و یافته‌های پژوهش پیشین پرداخته شده است. در این روش با جستجوی کلیدواژه جامعه شناسی برندسازی سیاسی در احزاب ایرانی در پایگاه‌های اطلاعاتی گوناگون، در ابتدا 2151 مطالعه در بازه زمانی سال‌های ۲۰12 تا ۲۰21 میلادی و ۱۳91 تا ۱400 خورشیدی یافت شد. از این تعداد، 1468 اثر از نظر عنوان، 429 اثر از نظر چکیده و 199 اثر از نظر متن با هدف و سوالات تحقیق حاضر همخوانی نداشتند؛ بنابراین این اثار کنار گذاشته شدند و تنها 55 اثر که در زمینه برندسازی سیاسی در احزاب ایرانی بعد از انقلاب اسلامی بودند و هم از نظر عنوان و هم از نظر محتوا با هدف و سوالات پژوهش حاضر همراستا بودند، برای تحلیل به روش فراترکیب و ارائه الگوی برندسازی سیاسی در احزاب ایرانی انتخاب شدند. با مطالعه و بررسی دقیق منابع نهایی شده، از هر کدام از منابع، مولفه‌ها و شاخص‌های جامعه شناسی برندسازی سیاسی در احزاب ایرانی بعد از انقلاب اسلامی استخراج شد. در مجموع الگوی برندسازی سیاسی در احزاب ایرانی بعد از انقلاب اسلامی در 6 مولفه و 55 شاخص شناسایی و طبقه بندی شد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله English

Explaining the Sociology of Political Branding in Iranian Parties after the Islamic Revolution with an Emphasis on the Meta-Synthesis Approach

نویسندگان English

Mohammad Esmaeil Haghparast 1
Hourieh Dehghan Shad 2
Hossein Honarvar 3
Mehran Samadi 4
1 Ph.D. Student, Department of Communication, Tabriz Branch, Islamic Azad University, Tabriz, Iran
2 Assistant Professor, Department of Communication, Faculty of Social Science, Communication & Media , Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran
3 Assistant Professor, Department of Psychology, Urmia Branch, Islamic Azad University, Urmia, Iran
4 Assistant Professor, Department of Communication, Tabriz Branch, Islamic Azad University, Tabriz, Iran
چکیده English

This study aimed to explain the sociology of political branding in Iranian parties after the Islamic Revolution with an emphasis on the meta-synthesis approach. For this purpose, using the qualitative research approach and meta-synthesis tools, which includes seven steps, a systematic evaluation and analysis of the results and findings of the previous research has been done. In this method, by searching the keywords "Sociology of Political Branding in Iranian Parties" in various databases, initially 2151 studies were found in the time period of 2012 to 2021 (1391 to 1400 AH). Of these, 1468 studies in terms of title, 429 studies in terms of abstract and 199 studies in terms of content were not consistent with the purpose and questions of the present research; therefore, these studies were discarded and only 55 studies that were in the field of political branding in Iranian parties after the Islamic Revolution and were in line with the purpose and questions of the present research both in terms of title and content were selected for meta-synthesis analysis and presenting a model of political branding in Iranian parties. By studying and carefully examining the finalized sources, sociological components and indicators of political branding in Iranian parties after the Islamic Revolution were extracted from each of the sources. In total, the pattern of political branding in Iranian parties after the Islamic revolution was identified and classified into 6 components and 55 indicators.

کلیدواژه‌ها English

Brand
Sociology
Political Branding
Iranian Parties
Islamic Revolution
تامپسون، جان (1390). رسانه ها و مدرنیته، ترجمه مسعود اوحدی، تهران: انتشارات سروش.
حسینی، سیدحمید؛ میرابی، وحیدرضا؛ رنجبر، محمدحسین و حسن پور، اسماعیل (1398). طراحی مدل بازاریابی سیاسی شناختی (عصب پایه). دانش سیاسی، 15(2).
خاشعی، وحید و مراد امام زاده، جعفر (1399). ارتباطات سیاسی؛ درآمدی نظری بر مبادی ارتباطاتی قدرت نرم، رسانه، 92(1).
خواجه سروی، غلامرضا و جعفرپور کلوری، رشید (1393). بررسی تطبیقی مشارکت سیاسی در دو دوره پهلوی دوم و جمهوری اسلامی ایران. فصلنامه مطالعات علوم اجتماعی ایران، 11(40).
خورشیدی آزاد، مهدی؛ حضرتی صومعه، زهرا و ودیعه، ساسان (1401). بررسی جامعه شناسی موانع ساختاری توسعه در ایران بعد از انقلاب اسلامی. جامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی، 3(2).
خیری، بهرام و عباسعلی زاده، منصوره (1397). بازاریابی سیاسی؛ پیش به سوی سازمانهای سیاسی بازار محور، مدیریت فرهنگ سازمانی، 6(18).
خیری، بهرام و قلی پور سنگلجی، پویا (1391). بازاریابی سیاسی، مفهوم ، اهداف، ابزارها، راهبرد، 5(8).
خیری، بهرام؛ قاسمی، بهروز؛ میرابی، وحیدرضا و قلی پور سنگلجی، پویا (1390). بررسی تاثیر ابزارهای سنتی بازاریابی سیاسی بر رفتار رای دهندگان. مدیریت بازاریابی، 6(12).
رحمانی، یوسف و پورطاهری، صمد (1394). بازاریابی سیاسی وبررسی رویکرد کاربردی آن در انتخابات. چهارمین کنفرانس ملی مدیریت و اقتصاد پایدار.
رزاقی، افشین (1395). نظریه های ارتباطات اجتماعی، تهران: نشر آسیم.
روشن چشم، حامد و دشتی، محمد حسین (1400). شیفت از ساختار سنتی به ساختار پست مدرن در جامعه ایران و تاثیر آن بر تحول توسعه سیاسی و رویکرد روابط بین الملل پس از انقلاب. جامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی، 2(4).
زرین، بهروز و غفاری، مسعود (1390). بررسی روند مشارکت شهروندان استان کردستان در انتخابات ریاست جمهوری 84-1376. فصلنامه ژئوپلیتیک، 7(21).
سالامون، مایکل و مارشال، گریک (1399). بازاریابی (افراد واقعی، انتخاب‌های واقعی). ترجمه‌ی داور ونوس و مسعود کرمی، تهران: مهربان.
سیدی، امیر و طاهرخانی، ساناز (1392). بررسی چگونگی تاثیر تبلیغات انتخاباتی بر رفتار گروه‌های مخاطب در انتخابات یازدهمین دوره ریاست جمهوری. مدیریت، 10(31).
شاهینی، زینب و شریفی، مهدی (1398)، طراحی مدل دیپلماسی رسانه ای جهت دستیابی به برند ملی. فصلنامه علمی رسانه، 30(3).
طالاری، محمد و موسوی، مسعود (1395). جامعه‌پذیری سیاسی بستری برای بازاریابی سیاسی رابطه مند. راهبرد، 25(2).
طالقانی، محمد و تقی زاده، محمدرضا (1396). چشم انداز بازاریابی سیاسی. بانک مقالات بازاریابی.
عالمیان، اصغر؛ راعی، مسعود و مسعود، غلامحسین (1401). آسیب شناسی مبارزه با تبعیض طبقاتی بعد از انقلاب اسلامی ایران. جامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی، 3(3).
علوی، پرویز (1396). ارتباطات سیاسی، تهران: نشرعلوم نوین.
کاتلر، فیلیپ و آرمسترانگ، گری (1399). اصول بازاریابی. ترجمه‌ علی پارساییان، تهران: ادبستان.
لودیک، ماریوس (1390). تئوری بازاریابی: رویکردی تاریخی- اجتماعی. ترجمه‌ی محمد آزادی، تهران: مهکامه.
مارشمنت، جنیفر لیز (1394). بازی بازاریابی سیاسی، مترجم رسول بابایی، چاپ اول، تهران: انتشارات سیته.
محمدی فر، نجات؛ یوسفی، محمد؛ سوری، حسین و محمدی، منصور (1394). بررسی عوامل اجتماعی اقتصادی موثر بر رفتار انتخاباتی. دانش سیاسی و بین المللی، 2(5).
محمدیان، محمود و یوسفی، رسول (1393). تعیین انگیزه پنهان در رفتار رأی دهی مردم. آفاق امنیت، 24(7).
مریدسادات، حسین و اصلانی، محمدرضا (1393). بازاریابی سیاسی رویکردی نوین در بازاریابی ایران. سومین کنفرانس ملی حسابداری و مدیریت.
مهدیه نجف آبادی، راضیه و ندایی فرد، احمد (1396). طراحی و معماری مدل برندسازی ملی ایران. چشم انداز مدیریت بازرگانی، 18(38).
مهری، مریم و هادی تبار، اسماعیل (1394). پیشگیری از افزایش جرایم اقتصادی از طریق شفاف سازی هزینه‌های تبلیغات انتخاباتی. کارآگاه، 32(7).
میرزاپور، فاطمه و تقی زاده، محمدرضا (1395). عصر بازاریابی سیاسی. همایش ملی علوم اسلامی.
نرگسیان، عباس؛ دیندار، یاشار و طهماسبی آقبلاغی، داریوش (1394). مطالعه تاثیر ابزارهای مدرن بازاریابی سیاسی بر مشارکت سیاسی، اعتماد عمومی و انسجام ملی. مدیریت فرهنگ سازمانی، 13(4).
نیک فر، جاسب و صادقی، زهرا (1393). بررسی رابطه شبکه‌های اجتماعی و رفتار انتخاباتی در میان دانشجویان دانشگاه اصفهان. مطالعات توسعه اجتماعی فرهنگی، 3(1).
Ahmed, MA. & Lodhi, S. & Mirza Naveed S. (2017). political Brand: trusting a candidate in the age of mistrust. Journal of Business and Retail Management Research, 5(2): 131-141.
Akbiyik, F. (2019). The Impact of Local Political Applications on Voter Choices. Socio-Economic research, 7(1): 23-34.
Arvidsson, A. (2020). Brands, A critical Perspective. Journal of Consumer Culture, 75(2): 235-259.
Barberio, R. & Lowe, B. (2016). Branding: Presidential politics and crafted political communications. Paper presented at the annual meeting of the American Political Science Association, Philadelphia.
Bennett, L. (2019). The Personalization of Politics: Political Identity, Social Media, and Changing Patterns of Participation. The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science, 64(1): 20-39.
Blackett, T. (2016). What is a brand? In R. Clifton & J. Simmons (Eds.), Brands and Branding, London: The Economist.
Calfano BR. (2018). The Power of Brand: Beyond Interest Group Influence in U.S state Abortion Politics. State Politics and Policy Quarterly, 10(3): 227-247.
Collins, N. & Patrick, B. (2015). Human Branding in Political Marketing. Political Marketing, 14(1): 15-26.
Cwalina, W. & Falkowski, A. & Newman BI. (2012). The macro and micro views of political marketing: The underpinnings of a theory of political marketing. Journal of Public Affairs, 12(4): 254-269.
Harmes, A. (2016). Political Marketing in Post-Conflict Elections: The Case of Iraq. Journal of Political Marketing, 12(2): 36-44.
Harmes, A. (2018). Political Marketing in Post Confilict Elections. Journal of Political Marketing, 7(21): 201-232.
Hughes, A. & Dann, S. (2016). Qualitative Case Analysis of the TeamBeattie.com website. Australian and New Zealand Marketing Academy Conference University of Western Australia.
Jungblut, M. & Marius, J. (2021). When Brands (Don’t) Take My Stance: The Ambiguous Effectiveness of Political Brand Communication. Communication Research, 14(4): 31-47.
Khan, T. & Qureshi, T. (2019). Mediating Effect of Political Parties Performance between Political Marketing Functions. Academy of Contemporary research, 5(1): 45-63.
Nielsen, S. (2013). Toward a New Institutional Strategy Framework for Political Marketing. Journal of Public Affairs, 13(1): 27-40.
Okan, E. & Topcu, A. (2017). The Role of Social Media in Political Marketing. Business and Management, 22(6): 31-38.
Orgunov, K. (2020). Visual Political Brand Identities in the 2018 U. S. Midterm Election, Baylor Business, PhD thesis.
Ricardo, B. & Fontela, E. & Nenclares, A. & Pastor, P. (2019). Using interpretive structural modelling in strategic decision-making groups. Management Decision, 43(6): 977-995.
Sandelowski, M. & Barroso, J. & Voils, CI. (2007). Using qualitative metasummary to synthesize qualitative and quantitative descriptive findings. Research in nursing & health, 30(1): 99-111.
Saxena, S. (2016), Why did I Prefer to Vote for My Political Party?. Social and administrative sience, 3(1): 16-33.
Tempest, R. (2016). The Charismatic Body Politics of President Putin. Journal of Political Marketing, 15(3), 101-119.
Winchester, T. (2016), Conceptualising Usage in Voter Behaviour for Political Marketing. Journal of Political Marketing, 37(1): 22-34.
Yousaf, S. (2016). Political marketing in Pakistan: exaggerated promises, delusive claims, marketable development projects and change advocacy: An evidence from May 2013 general elections. Journal of Public Affairs, 16(2): 140-155.