آبراهامیان، ایرواند(۱۳۸۸). ایران بین دو انقلاب، ترجمه: احمد گلمحمدی و محمد ابراهیم فتاحی ولیلایی، تهران: نشر نی، چاپ پانزدهم.
آشوری، داریوش(۱۳۸۶). دانشنامه سیاسی، تهران: مروارید، چاپ چهاردهم.
آقاجری، مرتضی؛ جلالپور، شیوا؛ اکبرزاده، فریدون و یوسفی، بهرام(۱۴۰۲). بررسی جایگاه مؤلفههای مدرنیته سیاسی در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، جامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی، ۴(۱)، ۹۳-۱۱۶.
ابوالحمد، عبدالحمید(۱۳۵۸). مبانی سیاست، تهران: توس.
اخوان کاظمی، بهرام(۱۳۸۸). علل ناکارآمدی احزاب سیاسی در ایران، تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
اخوان کاظمی، بهرام(۱۳۷۸). احزاب، ثبات سیاسی و امنیت، مطالعات راهبردی، ۲(۴)، ۹۹-۱۲۶.
ارتگلی فراهانی، اسماعیل؛ عطریان، فرامرز و روستایی حسین آبادی، یاسر(۱۴۰۲). نقش احزاب در توسعه سیاسی ایران با تأکید بر شایسته سالاری، جامعهشناسی سیاسی انقلاب اسلامی، ۴(۲)، ۲۷۷-۲۹۶.
اسماعیلی، علی؛ گرجی ازندریانی، علی اکبر و رضاابدی، سعید(۱۴۰۲). الگوی مطلوب تعامل بین نظام حزبی و انتخابات، تحقیقات حقوقی، ۲۶(۱۰۱)، ۳۹-۶۴.
اکبری، کمال(۱۳۸۸). نقش احزاب در سیاست پس از انقلاب اسلامی، علوم سیاسی، ۱۲(۴۷)، ۵۳-۷۷.
ایوبی، حجت الله(۱۳۹۰). پیدایی و پایداری احزاب سیاسی در غرب، تهران: سروش، چاپ سوم.
بشیریه، حسین(۱۳۸۷). جامعه شناسی سیاسی، تهران: نشر نی، چاپ پانزدهم.
بشیریه، حسین(۱۳۸۱). دیباچهای بر جامعه شناسی سیاسی ایران، دوره جمهوری اسلامی، تهران: نگاه معاصر.
بهار، (محمدتقی) ملکالشعراء(۱۳۸۰). تاریخ مختصر احزاب سیاسی، تهران: مؤسسه انتشارات امیر کبیر. چاپ ششم.
پهلوانی راد، علیرضا؛ اژدری، بهناز و حسنی باقری، مهدی(۱۴۰۲). تبیین جامعهشناختی رفتار سیاسی با فرهنگ سیاسی مشارکتی، جامعهشناسی سیاسی انقلاب اسلامی، ۴(۲)، ۲۳۳-۲۵۲.
تبریزنیا، حسین(۱۳۷۱). برخی علل ناپایداری احزاب سیاسی در ایران، تهران: مرکز نشر بینالملل.
جعفریان، رسول(۱۳۸۶). جریانها و سازمانهای مذهبی ـ سیاسی ایران (از روی کار آمدن محمد رضا شاه تا پیروزی انقلاب اسلامی) ۱۳۲۰ - ۱۳۵۷، قم: نشر مورخ، چاپ هفتم.
جمعی از نویسندگان(۱۳۸۹). جریان شناسی سیاسی، تهران: معاونت سیاسی نمایندگی ولی فقیه در سپاه، چاپ دوم.
جوادی آملی، عبدالله(۱۳۸۹). ولایت فقیه (ولایت، فقاهت و عدالت)، قم: اسراء، چاپ دهم.
جواهری، مریم(۱۳۸۰). نقش علما در انجمنها و احزاب دوران مشروطیت، تهران: انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی، چاپ اول.
حقپرست، محمد اسماعیل؛ دهقان شاد، حوریه؛ هنرور، حسین و صمدی، مهران(۱۴۰۱). تبیین جامعهشناختی برندسازی سیاسی در احزاب ایرانی بعد از انقلاب اسلامی با تأکید بر رویکرد فراترکیب، جامعهشناسی سیاسی انقلاب اسلامی، ۳(۴)، ۸۹-۱۱۶.
حقشناس، علی محمد؛ سامعی، حسین و انتخابی، نرگس(۱۳۹۰). فرهنگ معاصر هزاره (انگلیسی ـ فارسی)، تهران: فرهنگ معاصر، چاپ پنجم.
حیدری، مردان(۱۳۹۸). تحزب از منظر وبر، بحرانپژوهی جهان اسلام، ۶(۱۶)، ۱-۱۵.
خورشیدی آباد شاپوری، حسن؛ توسلی نائینی، منوچهر و احمدی، سید محمد صادق(۱۴۰۱). جایگاه مشارکت سیاسی در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، جامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی، ۳(۴)، ۲۳۳-۲۵۲.
دارا، جلیل و صادقی، الهه(۱۴۰۰). احزاب سیاسی در نظام انتخاباتی جمهوری اسلامی ایران آسیبها و راهکارها، راهبرد، ۳۰(۹۹)، ۳۹۱-۳۶۳.
دارابی، علی(۱۳۸۸). جریان شناسی سیاسی در ایران، تهران: سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، چاپ سوم.
دو ورژه، موریس(۱۳۵۴). اصول علم سیاست، ترجمه: دکتر ابوالفضل قاضی، تهران: شرکت سهامی کتابهای جیبی (وابسته به: مؤسسه انتشارات امیرکبیر).
دو ورژه، موریس(۱۳۶۹). جامعه شناسی سیاسی، ترجمه: دکتر ابوالفضل قاضی، تهران: دانشگاه تهران، چاپ دوم.
دهخدا، علی اکبر(بیتا). لغت نامه دهخدا، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
سیفزاده، سید حسین(۱۳۶۸). نوسازی و دگرگونی سیاسی، تهران: نشر سفیر، چاپ اول.
طاهری، احمد رضا(۱۳۸۹). فرهنگ اصطلاحات سیاسی، تهران: آوای دادگستر.
ظریفینیا، حمید رضا(۱۳۷۸). کالبدشکافی جناحهای سیاسی در ایران، تهران: آزادی اندیشه.
قاضی شریعتپناهی، ابوالفضل(۱۳۸۳). حقوق اساسی و نهادهای سیاسی، تهران: نشر میزان، چاپ دوازدهم.
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران (۱۳۶۸).
قانون فعالیت احزاب، جمعیتها و انجمنهای سیاسی و صنفی و انجمنهای اسلامی یا اقلیتهای دینی شناخته شده (۱۳۶۰).
قانون نحوه فعالیت احزاب و گروههای سیاسی (۱۳۹۵).
قوام، سید عبدالعلی(۱۳۷۴). نقد نظریههای نوسازی و توسعه سیاسی. تهران: دانشگاه شهید بهشتی، چاپ اول.
کیانوری، نورالدین(۱۳۷۲). خاطرات نورالدین کیانوری، مؤسسه تحقیقاتی و انتشاراتی دیدگاه. تهران: انتشارات اطلاعات.
لالوی، محمد(۱۳۸۱). حزب مردم، تهران: انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی، چاپ اول.
محمدی، زهره؛ باوند پوری، محمد و عیوضی، محمد رحیم(۱۳۹۸). نهادینه نشدن احزاب در ایران و تأثیر آن بر انتخابات، سیاست پژوهی، ۶(۱۳)، ۱۲۲-۱۵۰.
محمدینژاد، حسن(۱۳۵۵). احزاب سیاسی، تهران: مؤسسه انتشارات امیرکبیر، چاپ اول.
مدنی، سید جلال الدین (۱۳۷۰). حقوق اساسی و نهادهای سیاسی جمهوری اسلامی ایران، تهران: همراه، چاپ اول.
مرتجی، حجت(۱۳۷۸). جناحهای سیاسی در ایران امروز، تهران: نقش و نگار، چاپ پنجم.
مظاهری، محمد مهدی(۱۴۰۰). احزاب چگونه از رکود خارج میشوند؟ کارآمدی احزاب در ایران دلایل و راهکارها، در: irdiplomacy.ir (قابل دسترسی: ۳۱/۵/۱۴۰۰).
میخلز، ربرت(۱۳۶۹). جامعه شناسی احزاب، ترجمه: دکتر احمد نقیب زاده، تهران: قومس، چاپ اول.
نقیبزاده، احمد(۱۳۸۸). احزاب سیاسی و گروههای ذینفوذ، تهران: نشر قومس.
نقیبزاده، احمد(۱۳۷۸). حزب سیاسی و عملکرد آن در جوامع امروز، تهران: دادگستر.
نقیبزاده، احمد(۱۳۸۹). سیاست و حکومت در اروپا، تهران: سمت.
نقیبزاده، احمد و سلیمانی، غلامعلی(۱۳۸۸). نوسازی سیاسی و شکلگیری احزاب در جمهوری اسلامی، مطالعات انقلاب اسلامی، ۵ (۱۷)، ۱۷۳-۱۹۶.
همایون کاتوزیان، محمدعلی(۱۳۷۲). استبداد، دموکراسی و نهضت ملی، تهران: نشر مرکز، چاپ اول.
