Examining the professional ethics of judges after the Islamic revolution

Document Type : Original Article

Authors

1 University faculty member

2 Examining the professional ethics of judges after the Islamic revolution

Abstract
Implementing fair judgment is one of the principles and basis of Islamic society. And considering the great role of fair judgment in the realization of Iranian Islamic model of progress, in this research, the basics of professional ethics of judges in Islamic civilization are discussed. The conditions of judgment in the Islamic society have been established in such a way that people's lives, property, and honor do not fall into the hands of unworthy people, and the rights of individuals and society are not sacrificed to personal interests and desires or profit-seeking groups. . After examination and analysis, it can be said: through the Holy Quran and the life of the innocents (pbuh), it is possible to extract the important indicators of the professional ethics of judges, which include: fairness in proceedings along with sincerity in action and politeness. Ego, good behavior and good attitude, respect for equality and justice in judging and execution of sentence, responsibility and accountability towards the right holders, decisiveness in judging and dealing with wrongdoers. In this research, using the descriptive and analytical method and using library sources, it has been tried to examine the individual and structural aspects of judicial professional ethics after the Islamic revolution, and finally offer suggestions.

استواری سنگری، کوروش (1396). «قوانین غیرقانونی»، مذکور در از حق­مداری تا حکومت قانون. مجموعه مقالات اهدایی به محمد محمدی (گرگانی)، به اهتمام محمدرضا ضیائی بیگدلی، تهران: نشر گنج دانش.
امام خمینی(ره)، روح­الله (1358). صحیفه امام خمینی(ره)(تشکیل هیات­هایی برای رسیدگی به جرایم روحانی نمایان). ج 7، قم.
امیدی، جلیل (1388). «اخلاق قانونگذاران»، اخلاق حرفه­ای در تمدن ایران و اسلام، به اهتمام احد فرامرزقراملکی، چ2، تهران: پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
امیری، علی‌نقی؛ همتی، محمد و مبینی، مهدی. (1397). اخلاق حرفه‌ای؛ ضرورتی برای سازمان. دانشگاه الزهرا، دانشکده فیزیک و شیمی.
ایزدی­فرد، علی­اکبر و حسین­نژاد، سیدمجتبی (1397). اخلاق حرفه­ای قضا در تمدن اسلامی و نقش آن در الگوی اسلامی ایرانی. تهران: مرکز الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت، انتشارات الگوی پیشرفت.
پهلوان، طیبه و آرزومند، فاطمه (1399). «آسیب­شناسی اخلاق حرفه­ای قضات دادگاه­ها». سومین کنفرانس ملی و دومین کنفرانس بین­المللی حقوق و علوم سیاسی، تهران، https://civilica.com/doc/1171488
توکلی­کیا، امید (1400). «اصول بنگلور در خصوص رفتار قضایی از منظر حقوق اسلامی». فصلنامه علمی تخصصی دانشنامه­های حقوقی، 2(13)، صص 13-50.
حرعاملى، محمد بن حسن (بی­تا). تفصیل وسائل الشیعۀ الى تحصیل مسائل الشریعه. بیروت: دار احیاء التراث العربى.
دهخدا، علی­اکبر (1377). لغت نامه. ج1، تهران: موسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران.
سیدرضی، محمد بن حسین (1379ش). نهج­البلاغه. ترجمه محمد دشتی، قم: نشر مشهور.
شاطری­پور اصفهانی، شهید و یامین­پور، وحید (1395). فرهنگ، سبک زندگی و جرم. تهران: پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی.
صالحی، محمد؛ حسینی‌درونکلایی، سیده‌زهرا و محمدی، شهربانو (1396). «رابطه استراتژی­های منابع انسانی با اخلاق حرفه­ای کارکنان دانشگاه علوم پزشکی مازندران». نشریه اخلاق زیستی، 7(24)، صص 37-45.
عاملی، منیژه (1381). بررسی مبانی نظری اخلاق حرفه‌ای در اسلام. پایان­نامه کارشناسی ارشد، تهران، موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران.
فلسفی، هدایت­الله (1390). صلح جاویدان و حکومت قانون. تهران: فرهنگ نشر نو.
فرامرزقراملکی، احد (1393). اخلاق حرفه ای. چ5، تهران: نشر مجنون.
مجلسى، محمدباقر بن محمدتقى (1403ق). بحارالانوار. بیروت: مؤسسه الوفاء.
مرادی، امیر (1398). «اخلاق حرفه­ای قانون­گذاری کیفری با تأکید بر نظام حقوقی ایران». دانشنامه­های حقوقی، 2، صص 265-296.
مرادی، امیر (1397). اخلاق حرفه­ای در گُستره کُنش گَران حقوق کیفری. تهران: انتشارات میزان.
میرزاى قمّى، ابوالقاسم بن محمد حسن (1430ق). القوانین المحکمۀ فی الأصول، قم: بی­جا.
میرسپاسی، ناصر (1381). مدیریت استراتژیک منابع انسانی و روابط کار، تهران: نشر میر.
ورورایی، اکبر؛ سعادتی، رضا و هاشمی، حمید (1393). «تأثیر اخلاق در جرم­انگاری و جرم­زدایی در نظام حقوق کیفری اسلامی ایران». پژوهش حقوق کیفری، 3(8)، صص 33-62.