ابوالحسن شیرازی، حبیبالله و مظلوم طبایی زواره، سید رضا (1391). انقلاب صورتی در یمن و نقش عربستان در سرکوب آن، پژوهشنامه روابط بینالملل، 6(21)، 76-37.
اختیاریامیری، رضا، رشیدی، احمد و سلطانیان، عبدالله (۱۳۹۹). ائتلاف عبری_عربی و امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران. مطالعات سیاسی جهان اسلام، 9(۳۳)، ۱۲۵_۱۰۱.
انصاری، طاهره (۱۳۸۶). شکوه مقاومت، انتشارات شرکت کتابهای حبیبی.
بوزان، باری(1390). مردم، دولت ها و هراس، ترجمه پژوهشکده مطالعات راهبردی، انتشارات پژوهشکده مطالعات راهبردی.
جعفری، علیاکبر (۱۳۹۲). استراتژی موازنه تهدید و امنیت دولتهای اسلامی منطقه خاورمیانه، مطالعات سیاسی جهان اسلام، 2(7)، ۳۴_۱۱.
جعفری، علیاکبر و ذوالفقاری، وحید (1396). خاورمیانه و امنیت بینالملل قدرتهای منطقهای و بین المللی، دانشگاه مازندران.
جعفری، علیاکبر و ذوالفقاری، وحید (1401). تحول پارادایمیک در نظریههای روابط بینالملل، دانشگاه مازندران.
خسروی، حمیدرضا و مجاهدزاده، محمد(۱۳۹۸). اخوت بررسی الگوی دوستی حزبالله لبنان و جمهوری اسلامی ایران بر اساس نظریه موازنه قدرت (حزبالله خط مقدم جبهه مقاومت)، انتشارات آناپنا.
دهشیری، محمدرضا و معبودی، فرشته (1396). ارزیابی راهبرد جمهوری اسلامی ایران در قبال بحران یمن. سیاستهای راهبردی و کلان، 5(19)، 171- 141.
سادات، سیداحمد (۱۳۹۴). روابط جمهوری اسلامی ایران با جنبشهای مقاومت اسلامی فلسطین (با تاکید بر جنبش جهاد اسلامی). مطالعات سیاسی جهان اسلام، 4(16)، ۱۰۵_۷۷.
عسکریکرمانی، محمد و معینآبادی بیدگلی، حسین (۱۴۰۰). بررسی مجموعه امنیتی خاورمیانه و شناخت ائتلافها و تهدیدها با تاکید بر نقش ائتلاف محور مقاومت در مناسبات آن مجموعه، مطالعات بیداری اسلامی، 10(۲۰)، ۱۴۷_۱۲۷.
عسگرخانی، ابومحمد و حقشناس، محمدرضا (1390). تهدیدهای منطقهای و راهبرد تسلیحاتی-امنیتی ج.ا.ا ایران، راهبرد دفاعی، 9(33)، 69- 99.
فیروزکلائی، عبدالکریم (۱۳۹۴). تحلیلی بر مهمترین علل تهاجم نظامی ائتلاف تحت رهبری عربستانسعودی به یمن، پژوهشهای منطقهای، ۷(15)، ۱۸۹_۱۵۹.
قاسمی، فرهاد (۱۳۹۹). اصول روابط بینالملل، انتشارات میزان.
گلشنی، علیرضا و سهرابی، حمیدرضا (۱۳۹۳). نقش جمهوری اسلامی ایران در قیف ژئوپلیتیک غرب آسیا، تحقیقات سیاسی بینالمللی، ۶(18)، (۱۱۸_۸۱).
محمدی، سبحان (۱۴۰۰). بایسته امنیت در سیاستخارجی جمهوری اسلامی ایران، انتشارات آرون.
مرادی کلارده، سجاد و شهیدانی، مهدی(1396). خاورمیانه:ویژگیها و اهداف، روابط خارجی، 9(3)، 163- 192.
Adelkhah, Nima. (2015), Iranian Perspectives on Yemens Houthis, The Jamestown foundation, Global Rasearch and Analysishttp://www.jamestown.org/regions/middleeast/single/?tx_ttnews%5Btt.
Milani, mohsen. (2015), Irans Game in Yemen: Why Tehran Isn Tto Blame for the Civil War, Foreign Affairs, https://www.foreignaffairs.com/articles/iran/2015-04-19/.
Rezaei, F. (2019). Irans Military capabilty: The Structure and Strength of Forces, Insight Turkey, 21(4), 183_214,https://doi.org/10.25253/99.2019EV.01.
Saikal,A.,& Vestenskov, D. (2020). Iran’s National Security and Operational Capability. Scandinavian Journal of Military Studies, 3(1), 18–30. https://doi.org/10.31374/sjms.29.
Waltz, K. (1979) Theory of International Politics. New York: Random House.
Walt, S. (1987). The Origins of Alliances, Ithaca, NY: Cornell University press.
Waever, O., Buzan, B., Kelstrup, M. and Lemaitre, P. (1993), Identity, Migration and the New Security Agenda in Europe, London: Pinter.
Wehrey, F., David E. Thaler, Nora Bensahel, Kim Cragin, Jerrold D. Green, Dalia Dassa Kaya & Nadia Oweidat and Jennifer Li. (2009), Dangerous But Not Omnipotent: Exploring the Reach and Limitations of Iranian Power in the Middle east, RAND Corporation.
