Religious democracy from Ayatollah Beheshti's point of view

Document Type : Original Article

Authors

1 political Jurisprudent Department. Shahid Beheshti University

2 Master of Political Jurisprudence, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran

Abstract
During the Iranian Islamic Revolution, the slogan "Esqlal, Freedom, Islamic Government" was first raised. This slogan was changed to "Esqlal, Freedom, Islamic Republic" by the leaders of the revolution in December 1357. This change is an indication of the twin belief in religious government and democracy in the thought of Imam Khomeini (RA) and other leaders of the Islamic Revolution. He does like Ayatollah Beheshti. The turning point of this was the establishment of the Islamic Republic of Iran on April 12, 1358, in which Ayatollah Beheshti was one of the influential figures in the establishment and drafting of its constitution. In this article, we examined the theory of religious democracy in his thought. After examining the category of political system in the thought of Ayatollah Beheshti and comparing the data with the proposed frameworks for the religious democratic system, the results and findings of the research indicate the belief in the basis of divine-popular legitimacy in the theory of religious democracy in the thought of Ayatollah Beheshti. Our research method in this article has been descriptive-analytical and we have used the library method to collect information.

Keywords


قرآن کریم
نهج البلاغه
ابن منظور، محمد بن مکرم(۱۳۰۸ق). لسان العرب. تصحیحِ جمال الدین میردامادی. بیروت: دارصادر.
ابن منظور، محمد بن مکرم(۱۴۱۴ق). لسان العرب. تهران: دارالجلیل للطباعه و النشر.
ابوالحمد، عبدالحمید(۱۳۶۸). مبانی سیاست. تهران: انتشارات توس. چاپ چهارم.
اداره کل امور فرهنگی و روابط عمومی مجلس شورای اسلامی(۱۳۶۴). صورت مشروح مذاکرات مجلس بررسی نهایی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران (جلسه اول تا سی و یکم). تهران: اداره کل امور فرهنگی و روابط عمومی مجلس شورای اسلامی.چاپ اول.
اداره کل امور فرهنگی و روابط عمومی مجلس شورای اسلامی(۱۳۶۴). صورت مشروح مذاکرات مجلس بررسی نهایی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران (جلسه سی و دوم تا پنجاهم). تهران: اداره کل امور فرهنگی و روابط عمومی مجلس شورای اسلامی. چاپ اول.
ارسطو(۱۳۸۵). سیاست. ترجمه حمید عنایت. تهران: شرکت سهامی کتاب های جیبی. چاپ سوم.
آربلاستر، آنتونی(۱۳۷۹). دموکراسی. ترجمه حسن مرتضوی. تهران: آشیان.
آریان پور، عباس و منوچهر آریان پور(۱۳۶۷). فرهنگ فشرده انگلیسی به فارسی(یکجلدی). تهران: امیرکبیر. چاپ دوازدهم.
بحرانی، ابن میثم بن علی(۱۳۵۵). قواعدالمرام فی علم الکلام. قم: ‌انتشارات مهر.
بیتهام، دیوید(۱۳۷۹). دموکراسی چیست. مولفان دیوید بیتهام، کویل بویل؛ ترجمه شهرام تبریزی. تهران: انتشارات ققنوس.
تفتازانی، سعد الدین(۱۴۰۹ق). شرح المقاصد. قم: شریف رضی.
جبران، مسعود. (۱۹۶۸ م). الرائد: معجم اللغوی عصری. بیروت: دارالمعلم للملایین. چاپ پنجم.
جوادی آملی، عبدالله. (۱۳۶۸). نظریه سیاسی اسلام.  قم: موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
جوادی آملی، عبدالله (۱۳۷۷). شریعت در آیینه معرفت. قم: نشر اسراء.
حاتمی، محمدرضا. (۱۳۸۴). مبانی مشروعیت حکومت در اندیشه سیاسی شیعه. تهران: انتشارات مجد.
حزب جمهوری اسلامی(۱۳۶۳). مواضع ما (تبیین دیدگاه های حزب جمهوری اسلامی. تهران: دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی. چاپ سوم.
حسینی بهشتی، سید محمد(۱۳۷۶). حکومت در اسلام تهران: سروش. چاپ دوم.
حسینی بهشتی، سید محمد (۱۳۹۰). مبانی نظری قانون اساسی. تهران: بنیاد نشر آثار و اندیشه های آیت‌الله دکتر بهشتی.
حسینی بهشتی، سید محمد (۱۳۹۰). ولایت، رهبری، روحانیت. تهران: بنیاد نشر آثار و اندیشه های آیت‌الله دکتر بهشتی.
حسینی، سید محمد(۱۳۸۵). فرهنگ لغات و اصطلاحات فقهی. تهران: انتشارات سروش، چاپ دوم.
حلی، یوسف بن علی(۱۳۶۰).کشف الفوائد فی شرح القواعد العقاید. تبریز: مکتب اسلامی.
خسروی حسینی، غلامرضا(۱۳۶۹). ترجمه و تحقیق مفردات قرآن با تفسیر لغوی و ادبی قرآنی. تهران: مرتضوی.
دهخدا، علی اکبر(۱۳۲۵). لغت نامه دهخدا. زیرنظر محمد معین، سیدجعفر شهیدی. تهران: دانشگاه تهران، موسسه لغت نامه دهخدا.
راغب اصفهانی، ابوالقاسم حسین بن محمد(۱۴۱۲ق). المفردات فی غریب القرآن، به‌تصحیح صفوان عدنان داوودی. سوریه: دارالعلم-دارالشامیه.
سبحانی، جعفر(۱۳۷۰). مبانی حکومت اسلامی. ترجمه داوود الهامی. قم: انتشارات توصیه.
سیوطی، جلال الدین عبدالرحمن(۱۴۲۱ق). الاتقان فی علوم القرآن. بیروت: دارالکتب العربی.
شمس الدین، محمد مهدی(۱۴۱۶ق). اهلیه المراه لتولی السلطه، بیروت: الموسسه الدولیه للدراسات و النشر.
صالحی نجف آبادی، نعمت الله(۱۳۶۳). ولایت فقیه؛ حکومت صالحان. بی‌جا: موسسه خدمات فرهنگی رسا.
صدر، سید محمد باقر(۱۹۷۹م). «الاسلام یقود الحیات» لمحه فقهیه تمهیدیه عن مشروع دستورالجمهوریه الاسلامیه فی ایران. بیروت: دارتعارف للمطبوعات.
طباطبایی، محمدکاظم(بی تا) ملحقات العروه الوثقی. تهران:(بی جا).
طبرسی، احمد بن علی(۱۴۰۳ق). الاحتجاج. تحقیق محمد باقر موسوی خرسان. ۱۴۰۳. مشهد: نشر مرتضی.
طریحی، فخر الدین(۱۳۷۷). مجمع البحرین. تهران:‌ دانشگاه تهران. چاپ دوم.
طوسی، ابو جعفر محمد بن حسن (۱۴۰۸ق). الرسائل العشره. قم: موسسه النشر الاسلامی.
طوسی، ابو جعفر محمد بن حسن (۱۳۵۱). تلخیص الشافی. قم: انتشارات عزیزی.
عمید زنجانى، عباس على(۱۴۲۱ق). فقه سیاسى. تهران: امیر کبیر. چاپ چهارم.
عمید، حسن(۱۳۶۴). فرهنگ فارسی(دوجلدی). تهران: امیرکبیر. چاپ ششم.
فرزانه، عبدالحمید (۱۳۵۸). مردمسالاری دینی در نهج البلاغه: مجموعه مقالات همایش مردمسالاری دینی. تهران: دفتر نشر معارف.
قرشی بنایی، علی اکبر (۱۳۴۲). قاموس قرآن. بی‌جا: دارالکتب الاسلامیه.
مرندی، سید محمد رضا (۱۳۷۶). مبانی مشروعیت نطام سیاسی در اسلام. تهران: موسسه انتشاراتی عطا.
مصباح یزدی، محمد تقی (۱۳۹۱). پرسش‌ها و پاسخ‌ها. قم: انتشارات مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمینی(قدس سره). چاپ دوم
خامنه ای، سیدعلی. (بی‌تا). حدیث ولایت. مدرسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی(دفتر حفظ و نشر آثار آیت الله خامنه ای).
مطهری، مرتضی(۱۳۶۱). بیست گفتار. قم: حوزه علمیه قم، دفتر انتشارات اسلامی.
مطهری، مرتضی (۱۳۷۶). ولاء ها و ولایت ها. تهران: صدرا.
معین، محمد (۱۳۸۸). فرهنگ فارسی یک جلدی. تهران: اشجع. چاپ هشتم.
مغنیه، محمد جواد (۱۹۷۹م). الخمینی و الدوله الاسلامیه. بیروت: دارالعلم للملایین.
مکارم شیرازی، ناصر(۱۴۱۱ق). انوارالفقاهه (الکتاب البیع). قم: مدرسه امیرالمومنین(ع).
منتظری، حسینعلى (بی‌تا). دراسات فی ولایت الفقیه و فقه الدوله الاسلامیه، ترجمه محمود صلواتی.۱۳۶۸. بی‌جا: موسسه کیهان.
منتظری، حسینعلى (۱۴۰۹ق). مبانى فقهى حکومت اسلامى. ترجمه محمود صلواتی و ابوالفضل شکوری. قم: مؤسسه کیهان.
موسوی خمینی، روح الله(۱۳۶۱). پیرامون انقلاب اسلامی. تهران: صدرا.
موسوی خمینی، روح الله(۱۴۱۸ق). الاجتهاد و التقلید. تهران: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
موسوی خمینی، روح الله (۱۳۹۸). ولایت فقیه. قم:موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی. چاپ سی و نهم.
نائینی، میرزا حسین(۱۳۶۰). تنبیه الامه و تنزیه المله(حکومت در اسلام). به‌تحقیق سید محمود طالقانی. تهران: شرکت سهامی انتشار.
نجفی، محمد حسن (۱۳۶۷). جواهر الکلام فی شرح الشرایع الاسلام. تهران: دارالکتب الاسلامیه.
وینسنت، اندرو(۱۳۷۱). نظریه های دولت. ترجمه حسین بشریه. تهران: نشر نی.
هانتینگتون، ساموئل (۱۳۷۳). موج سوم دموکراسی در پایان قرن بیستم. تهران: روزنه.
مرندی، سید محمدرضا(۱۳۸۹). تبیین نظریه «جمع» در مردم‌سالاری دینی. رساله دکتری علوم سیاسی گرایش مسائل ایران. دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی. دانشگاه امام صادق (ع)
مرندی، سید محمد رضا (۱۴۰۰). سه نظریه فقهی در مبنای مشروعیت دولت در فقه سیاسی شیعه، جستار های سیاسی معاصر، 13(43).
مهدوی کنی،  محمدرضا. (۱۳۷۵). ولایت ائمه علیهم السلام و فقها و مشروعیت آن». پیام صادق، 1(9)، ۸.
1317b(Aristotle, Politics. (Book 6, Part II)
Cohen. Carl “Democracy’ New York. The university of Georgia press. Harper, Newyir.
Hénaff. M, T. B. Strong, Public Space and Democracy, University of Minnesota
Schumpeter, Joseph (1974).Capitalism, Socialism and Democracy. 2ded.
Fukuyama, M. A., & Seving, T. D. (1999). Intergrating Spirituality Into Multicultural Counseling, London: Sage Publications. P6.