A Study of the Foreign Policy of the Islamic Republic of Iran towards Russia after the Islamic Revolution (1997-2020)

Document Type : Original Article

Author

PhD Student in International Relations, Islamic Azad University, Central Tehran Branch, Tehran, Iran

Abstract
The foreign policy of Iran and Russia has gone through different ups and downs, challenges, opportunities and events during different periods and has undergone different results in each period of time. But what is important in the foreign policy of the Islamic Republic of Iran after the victory of the Islamic Revolution is a policy that has placed Iran neither under Western domination nor an opportunity for the Russians to have a new hegemony in Iran. Iran's principled policy in relation to Russia and the West in the last four decades is to maintain the slogan of neither East nor West, which is also explicitly mentioned in the constitution, so the country's independence is the main priority of the foreign policy of the Islamic Republic of Iran. Iran must use Russia's authority to advance its security-military, economic and cultural goals in the region. Therefore, an independent Iran and a powerful Russia, which can maintain significant relations and maintain significant cooperation by maintaining their relations, cut off, most importantly, all Western and European countries that have no intention other than to profit and benefit from their interests. The present study seeks to answer the question that on what principles and foundations has the foreign policy of the Islamic Republic of Iran been based on the last four decades after the victory of the Islamic Revolution and what achievements and goals has it achieved? The findings of this study show the efforts of both countries to normalize relations and expand and maintain interests and promote Iran's position in the region according to the policies implemented in these decades and most importantly to map and advance the future at which the level of cooperation It has reached its maximum and both countries can have significant growth in the region in the face of sanctions and have no goal other than securing the region.

Keywords


  • اسپوزیتو، جان.ال (1390). انقلاب اسلامی ایران و بازتاب جهانی آن، ترجمه محسن مدیرشانه چی، تهران: مرکز بازشناسی اسلام و ایران.
  • اسکندری، حسین (1377). «نقش مشارکت سیاسی در کاهش بحران روانی»، مجموعه مقالات، گردآورنده علی اکبر علیخانی، تهران: نشر ابلاغ.
  • افشردی، محمدحسین (1381). ژئوپلتیک قفقازوسیاست خارجی ج.ا.ا، تهران: دوره عالی جنگ سپاه.
  • آقابخشی، علی (1379). فرهنگ علوم سیاسی، تهران: نشر چاپار.
  • ازغندی، علیرضا (1376). روابط خارجی ایران1357-1320، تهران: نشر قومس.
  • ایوانف م.س (1392). نگاهی به تاریخ ایران از عصر باستان تا روزگار معاصر، ترجمه محمد نائب پور، تهران: نشر نگاه گستران فردا.
  • اندرز زمانی، جلال (1377).«اسناد پیمان نظامی و دفاعی ایران و آمریکا1377وعکس العمل دولت شوروی»، مجله تارخ معاصر ایران، شماره 6.
  • امینی، علیرضا (1381).تاریخ روابط خارجی ایران در دوره پهلوی، تهران: انتشارات صدای معاصر، چاپ اول.
  • خواجه سروری، غلامرضا و دیگران (1391). «ظرفیت الگو سازی انقلاب اسلامی ایران به انقلاب های اخیر در منطقه خاورمیانه»، فصلنامه پژوهش های انقلاب اسلامی، سال اول، شماره 3، صص 160-135.
  • زندی رضوی، سیامک (1381). «نخبگان و وفاق اجتماعی، دولت مردم و همگرایی»، مجموعه مقالات، گردآورنده محسن فردرو، جلد دوم، تهران: نشرآن.
  • سلطانی، علی (1379). دیدگاهها: همایش رقابت سیاسی و امنیت ملی، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان چاپ و انتشارات.
  • سیف زاده، سید حسین (1383). اصول روابط بین الملل الف و ب، تهران: نشر میزان.
  • صادقی، محسن (1397). «سیاست خارجی روسیه در قبال ایران در دوره پوتین بعد از سال 2012»، فصلنامه مطالعات روابط بین الملل، سال 11، شماره 41، صص 116-89.
  • طاهری، سید مهدی (1387). نقش انقلاب اسلامی ایران در بیداری جهان اسلام، انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، شماره 248.
  • فونتن، آندره (1366). تاریخ جنگ سرد، ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی، تهران: نشر نو.
  • فولر، گراهام (1373). قبله عالم، ژئوپلتیک ایران، ترجمه عباس مخبر، تهران: نشر مرکز.
  • فراتی، عبدالوهاب (1379). رهیافت نظری بر انقلاب اسلامی، قم: انتشارات معارف.
  • قوام، عبدالعلی (1372). اصول سیاست خارجی و سیاست بین الملل، چاپ دوم، تهران: انتشارات سمت.
  • کرمی، جهانگیر (1388). روابط جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه(عصر نوین همکاریها)، تهران: مرکز چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه.
  • کرمی، جهانگیر (9788). «سیاست اوراسیایی ایران،انقلاب اسلامی و سیاست خارجی»، فصلنامه سیاست خارجی. سال 32، شماره 4، صص200-159.
  • کولایی، الهه (1384). بازی بزرگ جدید در آسیای مرکزی، تهران: انتشارات وزارت امور خارجه.
  • کولایی، الهه (1396). «فراز و فرود روابط ایران و روسیه 2016-1990»، فصلنامه مطالعات روابط بین الملل، شماره 40، صص 164-135.
  • کولایی، الهه و علیزاده، شیوا (1395). جستارهای پیرامون مسائل دریای خزر، تهران: مرکز آموزش و پژوهش های بین المللی وزارت امور خارجه.
  • گامر، موشه و دیگران (1377). باروی شمال قفقاز، دو قرن مبارزه مسلمانان قفقاز، ترجمه سید غلامرضا تهامی، تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
  • گنج بخش زمانی محسن،(1386). «تحلیل اشغال ایران در جنگ جهانی دوم و چارچوب اهداف و استراتژی کلان متفقین(انگلیس و شوروی)»، فصلنامه تاریخ روابط خارجی، شماره 30.
  • مقتدر، هوشنگ (1358). مباحثی پیرامون سیاست بین الملل و سیاست خارجی، تهران: انتشارات دانشکده علوم سیاسی و اجتماعی.
  • منتظری، حمید رضا (1393). «بررسی روابط ایران و اتحاد جماهیر شوروی در دوره پهلوی دوم(1357-1320)»، فصلنامه تاریخ روابط خارجی، سال15، شماره 59-58، صص 205-171.
  • معین، محمد (1383). فرهنگ سیاسی، چاپ 23، جلد 2، تهران: امیر کبیر.
  • مجموعه مقالات (1961). تاریخ روابط سیاسی روسیه تا قرن 17، مسکو: انتشارات فرهنگستان علوم شوروی.
  • مجتهد زاده، پیروزو همکاران (1386). «تحلیل و بررسی همپوشی سیاست خارجی ج.ا.ا در تعامل با جمهوری آذربایجان با واقعیت های ژئوپلتیک»، فصلنامه مدرس علوم انسانی، دوره 12، شماره 2، صص 225-213.
  • نظامی پور، قدیر (1382). «آثار سیاست های منطقه ای روسیه بر امنیت ملی ج.ا.ا»، فصلنامه مطالعات خاور میانه، سال 10، شماره 3، صص 32-1.
  • نوری، علیرضا (1389). سیاست خارجی روسیه در دوره پوتین (اصول و روندها)، تهران: انتشارات دانشگاه جامع امام حسین، مرکز مطالعات راهبرد بین الملل.
  • هرتزیک ادموند (1375). ایران و حوزه جنوبی شوروی سابق، ترجمه کاملیا احتشامی اکبری، تهران: موسسه چاپ و انتشارات وزارت خارجه.
  • هوشنگ مهدوی، عبدالرضا (1380). «ارزیابی سیاست خارجی ایران در دوره پهلوی دوم»، مجله علوم سیاسی، سال چهاردهم، شماره 16.
  • هوشنگ مهدوی، عبدالرضا (1369). تاریخ روابط خارجی ایران از پایان جنگ جهانی دوم تا سقوط رژیم پهلوی، تهران: امیر کبیر.
  • ایراس
  • خبر گزاری جمهوری اسلامی ایران
  • سازمان توسعه تجارت ایران
  • روزنامه صمت
  • smtnews.ir/trade/foreign-trade
  • Hanrieder, Wolfram. (1967). “Compatibility and Consensus: A Proposal for the Conceptual Linkage of External and Internal Dimensions of Foreign Policy”. American Political Science Review, Vol. 61)4).
  • Kasting, Nori & Brandon Fite. (2012). U.S. and Iranian Strategic Competition, The Impact of China and Russia. available at: www.csis.org/analysis/us-and-iranian-strategic.
  • Katz Mark N. (2002), Russian-Iranian Relations in the Putin Era, Demokratizatsiya, Vol. 10, No. 1,
  • -Herzig, Edmund (2004), Regionalism, Iran and Central Asia, in: (https://www.researchgate.net/publication/227723934).
  • Peyrouse, Sebastien (2014), Iran’s Growing Role in Central Asia? Geopolitical, Economic and Political Profit and Loss Account, 6 April 2014, in:http://studies.aljazeera.net/en/dossiers/2014/04/2014416940377354
  • Nye, Joseph. S (2010). The Future of Soft Power in US Foreign Policy, edited by: Parmar, Inderjeet and Michael Cox, New York: Rutledge.