صاحب امتیاز: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران
ناشر: انتشارات نگاه راهبردیجامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی2783-52007220260522Comparative Analysis of Government Policies in Iran's Economic Development (1989-2013) Based on Resistance Economyتحلیل مقایسه ای سیاست های دولت در توسعه اقتصادی ایران(1392-1368) بر اساس اقتصاد مقاومتی737245898FAسجادسعیدیدکتری جامعه شناسی سیاسی، گروه علوم سیاسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.سید عبدالامیرنبویدانشیار گروه مطالعات منطقهای دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0002-0469-173Xعلیمرشدی زاددانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه شاهد، تهران، ایران0000-0002-1915-235XJournal Article20251024Today, one of the most influential factors in the economic development of countries is government policy, as governments have historically devoted significant attention to reforming economic structures and achieving development. Following the end of the Iran-Iraq War, the Islamic Republic of Iran has pursued a path of economic development within the framework of the “resistance economy” and has sought to implement this model in its macroeconomic policymaking. The present study, adopting a comparative and documentary approach, seeks to address the fundamental question of how the policies of the three governments—“Construction” (Sazandegi), “Reform” (Eslah), and “Justice-oriented” (Adalat-Mahvari)—differed and converged, and to what extent these policies aligned with the principles of the resistance economy. The findings indicate that, although all three administrations endeavored to realize and implement this paradigm in accordance with the guidelines of the Supreme Leader of the Islamic Revolution, they achieved limited success in its effective and sustainable execution. Based on three key indicators—economic growth, inflation, and the Gini coefficient—the economic performance of these governments faced significant challenges. Consequently, not only were the objectives of the resistance economy only partially achieved, but adverse outcomes, such as an increase in social inequality and disruption of social balance, also emerged within Iranian society.امروزه یکی از مؤثرترین عوامل در توسعه اقتصادی کشورها، سیاستهای دولتها است؛ بهگونهای که از گذشته تاکنون دولتها بخش مهمی از توجه خود را به اصلاح ساختارهای اقتصادی و تحقق توسعه معطوف کردهاند. جمهوری اسلامی ایران نیز پس از دوران جنگ تحمیلی، در چارچوب اندیشهی اقتصاد مقاومتی، مسیر توسعه اقتصادی را دنبال نموده و تلاش داشته است این الگو را در سیاستگذاریهای کلان خود اجرایی سازد. پژوهش حاضر با رویکرد تطبیقی و اسنادی، در پی پاسخ به این پرسش اساسی است که سیاستهای سه دولت «سازندگی»، «اصلاحات» و «عدالتمحوری» چه تفاوتها و شباهتهایی با یکدیگر داشتهاند و این سیاستها تا چه اندازه با اصول اقتصاد مقاومتی همخوانی داشتهاند. یافتههای تحقیق نشان میدهد که اگرچه هر سه دولت درصدد تحقق و اجرای این اندیشه ــ در چارچوب رهنمودهای رهبر معظم انقلاب اسلامی ــ برآمدهاند، اما در عمل و با وجود همه تلاشها، در اجرای صحیح و پایدار آن موفقیت چندانی نداشتهاند. بر اساس سه شاخص کلیدی رشد اقتصادی، تورم و ضریب جینی، عملکرد اقتصادی این دولتها با چالشهای جدی مواجه بوده است؛ به گونهای که نهتنها اهداف اقتصاد مقاومتی بهطور کامل محقق نشده، بلکه پیامدهایی همچون افزایش شکاف طبقاتی و برهم خوردن توازن اجتماعی نیز در جامعه ایران بهوجود آمده است.https://www.psirj.ir/article_245898_885adb20ad2d2caeb2593daa9dc8841e.pdfصاحب امتیاز: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران
ناشر: انتشارات نگاه راهبردیجامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی2783-52007220260522Typology of Cultural Policy-Making in Islamic Azad University: A Historical-Administrative Analysis from the Perspective of Key Stakeholdersگونهشناسی سیاستهای فرهنگی دانشگاه آزاد اسلامی: تحلیل تاریخی-مدیریتی از منظر ذینفعان کلیدی3977246086FAمصطفیمحسنیدانشجوی دکتری علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانفرزادجهان بیندانشیار گروه معارف اسلامی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایرانمریماسماعیلی فرداستادیار گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانJournal Article20260516The emergence and expansion of IAU as Iran’s largest non-profit higher education system plays a pivotal role in realizing the cultural-educational objectives of the Islamic Revolution. Given the limited analysis of cultural policymaking typologies within this institution, the present study employs a historical-managerial approach and grounded theory methodology to identify and examine the evolution of cultural policies across different administrative periods. Research data were collected through semi-structured interviews with 30 key stakeholders (presidents, vice-presidents for cultural affairs, representatives of the Supreme Leader, and cultural unit directors) and analyzed using MAXQDA software through open, axial, and selective coding procedures. The findings reveal that cultural policymaking at Islamic Azad University evolved through five distinct typologies: (1) stabilization-developmental policymaking with quantitative dominance (Dr. Abdullah Jasbi period), (2) identity-centered centralized policymaking (Dr. Farhad Daneshju period), (3) administrative-institutional policymaking with structural approach (Dr. Hamid Mirzadeh period), (4) interactive-regulatory policymaking (Dr. Farhad Rahbar period), and (5) transformational policymaking with educational-civilizational approach (Dr. Mohammad Mehdi Tehranchi period). Each typology is shaped by causal conditions (ideological foundations, economic pressures, structural crises), contextual conditions (multilayered structure, cultural-generational diversity, media environment), and key strategies (institutionalization, localization, multilevel governance, smartification), yielding distinct outcomes in identity reinforcement, cultural governance improvement, participation, and university legitimacy. This analysis provides a historical-managerial theoretical framework for studying cultural policies in higher education institutions and proposes practical solutions for reconfiguration, localization, and digitalization of cultural policymaking at IAU by identifying the strengths and weaknesses of each period.پیدایش و گسترش دانشگاه آزاد اسلامی بهعنوان بزرگترین نظام آموزش عالی غیردولتی ایران، نقش کلیدی در تحقق اهداف فرهنگی‑آموزشی انقلاب اسلامی ایفا میکند. با توجه به فقدان تحلیل جامع گونههای سیاستگذاری فرهنگی در این نهاد، پژوهش حاضر با رویکرد تاریخی‑مدیریتی و روش نظریه داده‑بنیاد به شناسایی و بررسی تحول سیاستهای فرهنگی در طول دورههای مدیریتی مختلف میپردازد. دادههای پژوهش از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته با ۳۰ نفر از ذینفعان کلیدی دانشگاه (رؤسا، معاونان فرهنگی، نمایندگان مقام معظم رهبری و مدیران واحدهای فرهنگی) جمعآوری و با استفاده از نرمافزار MAXQDA بهصورت کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شد. نتایج نشان داد که سیاستگذاری فرهنگی دانشگاه آزاد اسلامی در پنج گونه متمایز تکامل یافته است: (۱) سیاستگذاری تثبیتی‑توسعهگرا با غلبه کمّی (دوره دکتر عبدالله جاسبی)، (۲) سیاستگذاری هویتمحور متمرکز (دوره دکتر فرهاد دانشجو)، (۳) سیاستگذاری اداری‑نهادی با رویکرد ساختاری (دوره دکتر حمید میرزاده)، (۴) سیاستگذاری تعاملی‑بازتنظیمی (دوره دکتر فرهاد رهبر) و (۵) سیاستگذاری تحولگرا با رویکرد تربیتی‑تمدنی (دوره دکتر محمدمهدی طهرانچی). هر گونه با ترکیبی از شرایط علّی (مبانی ایدئولوژیک، فشارهای اقتصادی، بحرانهای ساختاری)، شرایط زمینهای (ساختار چندلایه، تنوع فرهنگی‑نسلی، بستر رسانهای) و راهبردهای کلیدی (نهادینهسازی، بومیسازی، حکمرانی چندسطحی، هوشمندسازی) شکل میگیرد و پیامدهای متفاوتی در زمینه تقویت هویت، بهبود حکمرانی فرهنگی، افزایش مشارکت و ارتقای مشروعیت دانشگاه دارد. این تحلیل نه تنها چارچوب نظری تاریخی‑مدیریتی جدیدی برای مطالعه سیاستهای فرهنگی در مؤسسات آموزش عالی ارائه میکند، بلکه با شناسایی نقاط قوت و ضعف هر دوره، راهکارهای عملی برای بازتنظیم، بومیسازی و دیجیتالیسازی سیاستگذاری فرهنگی دانشگاه آزاد اسلامی پیشنهاد مینماید.https://www.psirj.ir/article_246086_8092784f7017e2914708d1f1605a3bf6.pdfصاحب امتیاز: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران
ناشر: انتشارات نگاه راهبردیجامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی2783-52007220260522تببین نقش رسانه در همبستگی اجتماعی و سبک زندگی اسلامی ایرانیتببین نقش رسانه در همبستگی اجتماعی و سبک زندگی اسلامی ایرانی79104246446FAمهردادبذرپاشاستادیار گروه مدیریت رسانه، دانشکده ارتباطات و رسانه، دانشگاه صدا و سیما، تهران، ایرانوحیدصالحیمدرس و دانش آموخته دکتری اقتصادی توسعه ، واحدگرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایرانJournal Article20260621رسانه در جهان معاصر تنها وسیلهای برای انتقال پیام نیست، بلکه نهادی اثرگذار در شکلدهی به نگرشها، ارزشها، الگوهای رفتاری و مناسبات اجتماعی به شمار میآید. در جامعهای مانند ایران که دارای پیشینهای غنی از آموزههای دینی و فرهنگی است، رسانه میتواند نقش مهمی در تقویت همبستگی اجتماعی و ترویج سبک زندگی اسلامی-ایرانی ایفا کند. همبستگی اجتماعی به معنای پیوند، اعتماد، مشارکت و احساس تعلق میان افراد جامعه، از عوامل بنیادین پایداری و توسعه اجتماعی محسوب میشود. از سوی دیگر، سبک زندگی اسلامی-ایرانی بر مؤلفههایی همچون خانوادهمحوری، قناعت، اخلاقمداری، مسئولیتپذیری، سادهزیستی و توجه به کرامت انسانی تأکید دارد. با گسترش رسانههای نوین و شبکههای اجتماعی، فرصتها و تهدیدهای تازهای در این حوزه پدید آمده است؛ بهگونهای که از یک سو امکان ترویج ارزشهای اصیل و ایجاد پیوندهای اجتماعی فراهم شده و از سوی دیگر، امکان نفوذ الگوهای مصرفگرایانه، فردگرایانه و گسستآفرین افزایش یافته است. این مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی، به بررسی نقش رسانه در تقویت همبستگی اجتماعی و ترویج سبک زندگی اسلامی-ایرانی میپردازد و نشان میدهد که رسانه در صورت بهرهگیری هوشمندانه، میتواند به ابزاری مؤثر در بازتولید هویت جمعی، افزایش سرمایه اجتماعی و نهادینهسازی ارزشهای فرهنگی بومی تبدیل شود.رسانه در جهان معاصر تنها وسیلهای برای انتقال پیام نیست، بلکه نهادی اثرگذار در شکلدهی به نگرشها، ارزشها، الگوهای رفتاری و مناسبات اجتماعی به شمار میآید. در جامعهای مانند ایران که دارای پیشینهای غنی از آموزههای دینی و فرهنگی است، رسانه میتواند نقش مهمی در تقویت همبستگی اجتماعی و ترویج سبک زندگی اسلامی-ایرانی ایفا کند. همبستگی اجتماعی به معنای پیوند، اعتماد، مشارکت و احساس تعلق میان افراد جامعه، از عوامل بنیادین پایداری و توسعه اجتماعی محسوب میشود. از سوی دیگر، سبک زندگی اسلامی-ایرانی بر مؤلفههایی همچون خانوادهمحوری، قناعت، اخلاقمداری، مسئولیتپذیری، سادهزیستی و توجه به کرامت انسانی تأکید دارد. با گسترش رسانههای نوین و شبکههای اجتماعی، فرصتها و تهدیدهای تازهای در این حوزه پدید آمده است؛ بهگونهای که از یک سو امکان ترویج ارزشهای اصیل و ایجاد پیوندهای اجتماعی فراهم شده و از سوی دیگر، امکان نفوذ الگوهای مصرفگرایانه، فردگرایانه و گسستآفرین افزایش یافته است. این مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی، به بررسی نقش رسانه در تقویت همبستگی اجتماعی و ترویج سبک زندگی اسلامی-ایرانی میپردازد و نشان میدهد که رسانه در صورت بهرهگیری هوشمندانه، میتواند به ابزاری مؤثر در بازتولید هویت جمعی، افزایش سرمایه اجتماعی و نهادینهسازی ارزشهای فرهنگی بومی تبدیل شود.https://www.psirj.ir/article_246446_13be2e00eecfa88ceb3c96471e2d95ca.pdfصاحب امتیاز: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران
ناشر: انتشارات نگاه راهبردیجامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی2783-52007220260522Explaining the Function of Quantum Technology in the Political Sociology of the Islamic Revolution and the Sociology of International lawتبیین کارکرد فناوری کوانتوم در جامعهشناسی سیاسی انقلاب اسلامی و جامعهشناسی حقوق بینالملل105134246922FAعلیرضارضاییدانشیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایرانمحمدرضاقنبری سلحشورمربی گروه علوم سیاسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.مهدیاسکندری خوشگودانشجوی دکتری حقوق بین الملل عمومی، گروه حقوق، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران.Journal Article20251130Quantum technology, due to its special characteristics, such as uncertainty and simultaneity, has the ability to change existing patterns in political and social analyses. While political sociology studies social behaviors and their role in analyzing political systems, the new insight that quantum technology brings to this field can contribute to a deeper understanding of complex social and political structures. The aim of this research is to examine the function of quantum technology in the political sociology of the Islamic Revolution of Iran. The main question of the present research, which is written in a descriptive-analytical manner, is how quantum technology can be effective in explaining and analyzing the political sociology of the Islamic Revolution of Iran? The research findings indicate that quantum technology, especially in new fields such as information processing and data analysis, can provide potential capacities for analyzing social and political behaviors. The use of quantum technology can help to better and more deeply explain the issues of political sociology of the Islamic Revolution. By providing new tools of analysis, quantum technology enables a deeper understanding of social developments and political challenges. The sociology of international law in the quantum age is facing a transition from a linear and mechanical order to a network and probabilistic order. In this new order, borders, sovereignty, and even the concept of state itself are all affected by entanglement and uncertainty. The main challenge for the future is to formulate a kind of quantum international law that can balance the need for certainty and order and the probabilistic and complex nature of quantum technology which is the new reality of the world.<span lang="FA">فناوری کوانتوم به دلیل ویژگیهای خاص خود، از قبیل غیرقطعی بودن و همزمانی، توانایی تغییر الگوهای موجود در تحلیلهای سیاسی و اجتماعی را دارد. در حالیکه جامعهشناسی سیاسی به بررسی رفتارهای اجتماعی و نقش آنها در تحلیل نظامهای سیاسی میپردازد، بینش جدیدی که فناوری کوانتوم به این حوزه وارد میکند، قادر است به فهم عمیقتری از ساختارهای پیچیده اجتماعی و سیاسی یاری رساند. هدف این پژوهش بررسی کارکرد فناوری کوانتوم در جامعهشناسی سیاسی انقلاب اسلامی ایران و جامعهشناسی حقوق بینالملل است. پرسش اصلی پژوهش حاضر که به شیوه توصیفی </span><span lang="FA">–</span><span lang="FA"> تحلیلی نگاشته شده، این است که چگونه فناوری کوانتوم قادر است در تبیین و تحلیل جامعهشناسی سیاسی انقلاب اسلامی ایران و جامعه شناسی حقوق بین الملل مؤثر واقع شود؟ یافتههای پژوهش حاکی از آن است که فناوری کوانتوم، به ویژه در زمینههای جدیدی همچون پردازش اطلاعات و تحلیل دادهها، میتواند ظرفیتهای بالقوهای را برای تحلیل رفتارهای اجتماعی و سیاسی فراهم آورد. بهرهبرداری از فناوری کوانتوم قادر است به تبیین بهتر و عمیقتر مسائل جامعهشناسی سیاسی انقلاب اسلامی یاری رساند. فناوری کوانتوم با فراهم آوردن ابزارهای جدید تحلیل، درک عمیقتری از تحولات اجتماعی و چالشهای سیاسی را ممکن میسازد. جامعهشناسی حقوق بینالملل در عصر کوانتوم، با گذار از یک نظم «خطی و مکانیکی» به یک نظم «شبکهای و احتمالاتی» روبرو است. در این نظم جدید، مرزها، حاکمیتها، و حتی خودِ مفهوم «دولت»، همگی تحت تأثیر درهمتنیدگی و عدم قطعیت قرار میگیرند. چالش اصلی برای آینده، تدوین نوعی «حقوق بینالملل کوانتومی» است که بتواند میان نیاز به «قطعیت و نظم» و ماهیت «احتمالاتی و پیچیده» فناوری کوانتوم (که واقعیت جدید جهان است) تعادل برقرار کند.</span>https://www.psirj.ir/article_246922_6231ca8222fcf876596d3bd6e4d49cbb.pdfصاحب امتیاز: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران
ناشر: انتشارات نگاه راهبردیجامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی2783-52007220260522An Essay on the Explanation of Suhrawardi's Reading of the Iranshahri System of Political Thought in Ancient Iranجستاری بر تبیین خوانش سهروردی از نظام اندیشه سیاسی ایرانشهری در ایران باستان135153246836FAمحمدپروازگروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایرانعباسصالحیگروه علوم سیاسی و روابط بین الملل ، واحد همدان ، دانشگاه آزاد اسلامی ، همدان ، ایران.قاسمترابیگروه علوم سیاسی و روابط بین الملل ، واحد همدان ، دانشگاه آزاد اسلامی ، همدان ، ایران.0000-0002-5359-9390Journal Article20260418One of the main issues that has attracted the attention of all analysts from the perspective of historical studies is the issue of how and with what principles Suhrawardi wants to exploit the cultural and intellectual resources of ancient Iran, considering the richness of Iranian history and culture from the past to the present, and explain and analyze these principles in the form of a coherent and modern political thought system. The question is, what impact has Suhrawardi's explanation of the principles and values of the Iranshahri political thought system had on our understanding of governance and justice in this system? It seems that Suhrawardi, using the concept of Illumination Wisdom, explained and interpreted the principles and values of the Iranshahri political thought system in a way that based on it, balanced and fair governance has been introduced as a fundamental principle in politics. The present research is of a fundamental type and has been designed and compiled with a qualitative method and a descriptive-analytical approach and a library-documentary (filing) method. The purpose of this research is to explain Suhrawardi's thought on the political thought system of Iranshahri in ancient Iran. The findings show that Suhrawardi, by combining the wisdom of the Illumination and the cultural heritage of ancient Iran, was able to define the fundamental principles in the field of governance and justice, and was particularly based on moral and spiritual values.یکی از اصلیترین موضوعاتی که از منظر مطالعات تاریخی ، توجه قاطبه تحلیل گران را معطوف به خود نموده ، ذکر این مسئله است که با توجه به غنی بودن تاریخ و فرهنگ ایران از گذشته تاکنون ، سهروردی چگونه و با چه اصولی می خواهد از منابع فرهنگی و فکری ایران باستان بهره برداری نموده و این اصول را در قالب یک نظام اندیشه سیاسی منسجم و نوین تبیین و تحلیل نماید. سوال این است که تبیین سهروردی از اصول و ارزشهای نظام اندیشه سیاسی ایرانشهری ، چه تاثیری بر فهم ما از حکمرانی و عدالت در این نظام داشته است؟ بنظر می رسد که سهروردی با بهره گیری از مفهوم حکمت اشراقی ، اصول و ارزشهای نظام اندیشه سیاسی ایرانشهری را به گونه ای تبیین و تفسیر نموده که بر پایه آن ، حکمرانی متوازن و عادلانه به عنوان یک اصل اصولی در سیاست معرفی شده است. پژوهش حاضر از نوع بنیادی و با روش کیفی و رویکرد توصیفی – تحلیلی و به شیوه کتابخانه ای – اسنادی(فیش برداری) طراحی و تدوین شده است. هدف از این پژوهش تبیین اندیشه سهروردی از نظام اندیشه سیاسی ایرانشهری در ایران باستان می باشد. یافته ها نشان می دهند که سهروردی با تلفیق حکمت اشراقی و میراث فرهنگی ایران باستان ، توانسته است اصول بنیادین را در زمینه حکمرانی و عدالت تعریف نموده و به طور ویژه بر مبنای ارزشهای اخلاقی و معنوی استوار بماند.https://www.psirj.ir/article_246836_325ebf0722a048f755936658acc19060.pdfصاحب امتیاز: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران
ناشر: انتشارات نگاه راهبردیجامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی2783-52007220260522The political-economic effects and consequences of implementing the teachings of the Holy Quran in the field of social responsibilityآثار و پیامدهای سیاسی- اقتصادی اجرای آموزههای قرآن کریم در زمینه مسئولیت اجتماعی247086FAحسینشیخ زادهدانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه خوارزمی، تهران ، ایرانامیرمهدیعلیپوردانش آموخته دکتری علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20260527The Holy Quran, as the last and most complete revealed guide of mankind, is both a guide to the happiness of the hereafter and a comprehensive plan for worldly life. "Collective responsibility" is one of these matters that the Holy Quran has considered in various verses. In Iran, despite the dominance of the political system based on religion, the desired results and effects of collective responsibility are not very evident; the present article seeks to prove the hypothesis that although the Quranic principles of collective responsibility are considered in the eighth article of the Constitution, in practice the implementation of the teachings of the Quran in the social sphere is weaker than in the individual sphere. One of the most important factors in the emergence of this phenomenon is the formation of a wrong attitude in the political culture of society, especially the culture of political elites, based on the separation of religious orders in the individual and social spheres. Serious attention to the religious principles of collective responsibility can have consequences such as: increasing public supervision, improving the performance of political elites, reducing social anomalies, increasing political participation, reducing administrative corruption, and such. Achieving these results requires changing the unbalanced attitude towards the Holy Quran and correcting the socio-political understandings of Quranic concepts and teachings such as: public responsibility (Kalkam Ra' and Kalkam Mas'ul 'an Ra'ita), enjoining what is right and forbidding what is wrong, and redefining these concepts based on the requirements of the time.چکیده<br><br>قرآنکریم به عنوان آخرین و کاملترین راهنمای وحیانی بشر هم راهنمای سعادت اخروی و هم برنامه جامع زندگی دنیوی است«مسئولیت جمعی» یکی از این موارد است که قرآن کریم در آیات مختلف آن را مورد توجه قرار داده است. در ایران علی رغم حاکمیت نظام سیاسی مبتنی بر دین، نتایج و آثار مطلوب مسئولیت جمعی چندان مشهود نیست؛ مقاله حاضر در پی اثبات این فرضیه است که اگرچه مبانی قرآنی مسئولیت جمعی در اصل هشتم قانون اساسی مد نظر قرار داده شده است، اما در عمل اجرای آموزههای قرآن در حوزه اجتماعی نسبت به حوزه فردی ضعیفتر است. یکی از مهمترین عوامل بروز این پدیده شکلگیری نگرش نادرست در فرهنگ سیاسی جامعه به ویژه فرهنگ نخبگان سیاسی مبنی بر تفکیک دستورات دین در حوزه های فردی و اجتماعی میباشد. توجه جدی به مبانی دینی مسئولیت جمعی میتواند پیامدهایی نظیر: افزایش نظارت همگانی، بهبود عملکرد نخبگان سیاسی،کاهش ناهنجاریهای اجتماعی، افزایش مشارکت سیاسی، کاهش فساد اداری و مواردی از این قبیل را در پی داشته باشد. حصول این نتایج مستلزم تغییر نگرش نامتوازن نسبت به قرآن کریم و اصلاح برداشت های سیاسی – اجتماعی از مفاهیم و آموزههای قرآنی مانند: مسئولیت همگانی(کلکم راع و کلکم مسئول عن رعیته)، امر به معروف و نهی از منکر و باز تعریف این مفاهیم بر اساس مقتضیات زمان میباشد. روش پژوهش ترکیبی (کیفی و کمی) میباشد و دادهها از طرق مطالعات اسنادی و کتابخانهای و با استفاده از آمارهای رسمی مربوط به رفتارهای اجتماعی شهروندان گردآوری و تحلیل خواهد شد.صاحب امتیاز: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران
ناشر: انتشارات نگاه راهبردیجامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی2783-52007220260522Analysis of the structural transformation of Jihad al-Sazandegi and its role in improving the operational capacity of the armed forces in the Sacred Defenseتحلیل تحول ساختاری جهاد سازندگی و نقش آن در ارتقاء توان عملیاتی نیروهای مسلح در دفاع مقدس246837FAحسین علیحقیدانشگاه آزاداسلامیشیواجلال پوراستادیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهواز، ایرانعلیرضاشیخ محمدیگروه علوم سیاسی دانشگاه یام نور ایلامفریدوناکبرزادهدانشیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهواز،Journal Article20260424This research examines the organizational transformation of Jihad-e Sazandegi, one of the revolutionary institutions, and its vital role in consolidating the Islamic Revolution and improving the effectiveness of the Armed Forces of the Islamic Republic of Iran during the Iran-Iraq War (1980-1988). The present study adopts a qualitative approach and utilizes a combined theoretical framework encompassing the elements of political opportunity, resource mobilization, and institutionalization level. The findings indicate that Jihad-e Sazandegi, in the process of institutional transformation, evolved from volunteer-based structures into a combat engineering institution with a strategic role in the war. The institutionalization level of this organization was enhanced through efficient organizational management by providing logistical infrastructure, combat engineering, war engineering research, and support services to fill gaps in support and war engineering alongside the Army and the Islamic Revolutionary Guard Corps. This experience provides a model for analyzing defense institution-building in crisis situations.<br><br>he institutionalization level of this organization was enhanced through efficient organizational management by providing logistical infrastructure, combat engineering, war engineering research, and support services to fill gaps in support and war engineering alongside the Army and the Islamic Revolutionary Guard Corps. This experience provides a model for analyzing defense institution-building in crisis situations.این پژوهش به بررسی تحول سازمانی جهاد سازندگی از جمله نهادهای انقلابی و نقش حیاتی آن در تحکیم انقلاب اسلامی و کارآمدی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران در جنگ عراق و ایران ( 1367- 1359) میپردازد. پژوهش حاضر با رویکردی کیفی و با بهرهگیری از یک چارچوب نظری ترکیبی (شامل مؤلفههای فرصت سیاسی، بسیج منابع و سطح نهادمندی) تنظیم شدهاست. یافتهها نشان میدهند که جهاد سازندگی در فرآیند تحول نهادی، از ساختارهای داوطلبمحور به یک نهاد مهندسی رزمی با نقش راهبردی در جنگ ارتقا یافت. سطح نهادمندی این سازمان از طریق مدیریت کارآمدی سازمانی با تأمین زیرساختهای لجستیکی، مهندسی رزمی، تحقیقات مهندسی جنگ و خدمات پشتیبانی شکافهای پشتیبانی و مهندسی جنگ را در کنار ارتش و سپاه پر کند. این تجربه الگویی برای تحلیل نهادسازی دفاعی در شرایط بحرانی فراهم میآورد.<br><br>یافتهها نشان میدهند که جهاد سازندگی در فرآیند تحول نهادی، از ساختارهای داوطلبمحور به یک نهاد مهندسی رزمی با نقش راهبردی در جنگ ارتقا یافت. سطح نهادمندی این سازمان از طریق مدیریت کارآمدی سازمانی با تأمین زیرساختهای لجستیکی، مهندسی رزمی، تحقیقات مهندسی جنگ و خدمات پشتیبانی شکافهای پشتیبانی و مهندسی جنگ را در کنار ارتش و سپاه پر کند. این تجربه الگویی برای تحلیل نهادسازی دفاعی در شرایط بحرانی فراهم میآورد.صاحب امتیاز: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران
ناشر: انتشارات نگاه راهبردیجامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی2783-52007220260522Fundamentals of Nation’s Rights (with an Emphasis on Freedom) in the Intellectual System of Imam Khamenei"مبانی حقوق ملت (با تاکید بر آزادی) در منظومه فکری امام شهید خامنهای246927FAیونسخداپرستبلوار ولیعصر-دانشگاه آزاد اسلامی نورآباد ممسنی0009-0008-2561-0805Journal Article20260515The aim of this study is to explore the foundations of the nation's rights (with an emphasis on freedom) within the intellectual system of Imam Khamenei. The research employs a rational method and a descriptive-analytical approach, and the data have been collected through a systematic study of his speeches and directives. The findings indicate that the foundations of the nation's rights in his thought can be explained at two levels: conceptual foundations, which address the definition and nature of the nation's rights and the theoretical framework necessary for their interpretation and implementation within the Constitution of the Islamic Republic of Iran. The affirmational foundations (taṣdīqī) are also examined in two categories—"remote" (dor) and "proximate" (nazdik): the remote foundations rest on components such as an ontology based on the continuity of divine guardianship (wilāyah), an epistemology that integrates religious rationality with social experience, a methodology including dynamic ijtihad, the Constitution as an executive framework, an anthropology based on free will, responsibility, and spirituality, and a sociology based on religious democracy. The proximate foundations are dedicated to the principles and practical factors that realize the nation's rights within the Islamic system.هدف این پژوهش، واکاوی مبانی حقوق ملت(با تاکید بر آزادی) در منظومه فکری امام شهید خامنهای است. پژوهش با بهرهگیری از روش عقلی و رویکرد توصیفی-تحلیلی انجام شده و دادهها از طریق مطالعه نظاممند سخنرانیها و رهنمودهای ایشان گردآوری شده است. یافتههای تحقیق حاکی از آن است که مبانی حقوق ملت در اندیشه ایشان در دو سطح قابل تبیین است: مبانی تصوری که به تعریف و ماهیت حقوق ملت و چارچوب نظری لازم برای تفسیر و اجرای آن در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران میپردازد. مبانی تصدیقی نیز در دو دسته «دور» و «نزدیک» بررسی شده است: مبانی دور بر مؤلفههایی چون هستیشناسی مبتنی بر تداوم ولایت الهی، معرفتشناسی ناظر به تلفیق عقلانیت دینی با تجربه اجتماعی، روششناختی شامل اجتهاد پویا، قانوناساسی بهعنوان چارچوب اجرایی، انسانشناسی مبتنی بر اختیار، مسئولیت و معنویت، و جامعهشناسی مبتنی بر مردمسالاری دینی استوار است. مبانی نزدیک نیز به اصول و عوامل عملی تحقق حقوق ملت در نظام اسلامی اختصاص دارد.صاحب امتیاز: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران
ناشر: انتشارات نگاه راهبردیجامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی2783-52007220260522The Effects of Postmodern Thought on the Critical Attitude of Late Islamic Thinkersتاثیرات اندیشه پست مدرنیسم بر نگرش انتقادی متفکران متاخر اسلامی246637FAایوبنوریگروه علوم سیاسی. واحد تهران حنوب. دانشگاه ازاد اسلامی. تهران جنوب. ایرانحسنشمسینی غیاثوندگروه علوم سیاسی. واحد تاکستان. دانشگاه ازاد اسلامی. تاکستان. ایرانJournal Article20260531The place and role of reason in the Quran plays a vital role in understanding Islam’s relationship with modernity and postmodernism. The reason for this is that in many accounts, modernity involves the spread of rationalism in all spheres of life, and the main concern of postmodernism is to deconstruct the assumptions and promises of instrumental reason. This has serious implications for the epistemological relationship between Islam and postmodernism, as well as the postmodern situation as it manifests itself in the socio-political sphere. The main question and focus of this research is the effects of postmodernism on the critical attitude of later Iranian thinkers. Relying on the explanatory method, it can be said that as far as the denial of all major narratives by postmodernists is concerned, the oneness of God and the legitimacy of His religion, His prophets, and His revelation are proclaimed. Therefore, apart from the Holy Quran and the authentic collections of the Prophet's (PBUH) hadiths, two sources whose truth and certainty are established and known without any doubt, a large part of the rest of the great body of Islamic literature based on human thought/interpretations can be subjected to the scrutiny and scrutiny of deconstruction and/or other textual analyses within a broader philosophical and biographical framework using anthropology, psychology, sociology, historicism, etc. e. The intellectual challenges posed by postmodernism in the form of colonialism, evolutionism, rationalism, empiricism, existentialism, agnosticism, individualism, secularism, capitalism, humanism, nihilism, deconstruction and the like can only be answered intellectually and philosophically.جایگاه و نقش عقل در قرآن، نقشی حیاتی در فهم رابطه اسلام با مدرنیته و پستمدرنیسم ایفا میکند. دلیل این امر آن است که در بسیاری از روایتها، مدرنیته شامل اشاعه عقلگرایی در تمام حوزههای زندگی است و دغدغه اصلی پستمدرنیسم معطوف به ساختارشکنی مفروضات و وعدههای عقل ابزاری است این امر پیامدهای جدی برای رابطه معرفتشناختی اسلام با پستمدرنیسم و همچنین وضعیت پستمدرن که در حوزه اجتماعی-سیاسی تجلی مییابد، دارد. سوال و محور اصلی این پژوهش تاثیرات پست مدرنیسم بر نگرش انتقادی متفکران متاخر جهان اسلام است. با اتکا به روش تبیینی می توان گفت که تا جایی که به انکار همه روایتهای بزرگ توسط پستمدرنیستها مربوط میشود، ما یگانگی خداوند و حقانیت دین او، پیامبران او و وحی او را اعلام می شود. بنابراین، جدا از قرآن کریم و مجموعههای معتبر احادیث پیامبر اکرم (ص)، دو منبعی که حقیقت و قطعیت آنها بدون هیچ شکی ثابت و شناخته شده است، بخش عمدهای از بقیه مجموعه بزرگ ادبیات اسلامی مبتنی بر تفکر/تفسیرهای انسانی را میتوان در چارچوب فلسفی و زندگینامهای وسیعتری با استفاده از انسانشناسی، روانشناسی، جامعهشناسی و تاریخگرایی و غیره، در معرض دقت و موشکافی ساختارشکنی و/یا سایر تحلیلهای متنی قرار داد. این به معنای امکان تفسیرهای چندگانه و بهتر از سخنان پیامبر اکرم (ص) است. چالشهای فکری مطرح شده توسط پست مدرنیسم در قالب استعمارگرایی، تکاملگرایی، عقلگرایی، تجربهگرایی، اگزیستانسیالیسم، لاادریگری، فردگرایی، سکولاریسم، سرمایهداری، اومانیسم، نیهیلیسم، ساختارشکنی و موارد مشابه، تنها از طریق فکری و فلسفی قابل پاسخ هستند.