صاحب امتیاز: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران
ناشر: انتشارات نگاه راهبردیجامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی2783-52007120260522From Erosion of Livelihood Security to Failure of Economic Development: A Comparative Analysis of Hydrological Interventions by Neighbors in Iran’s Border Regions (2011–2021)از تضعیف امنیت معیشتی تا ناکامی توسعه اقتصادی: تحلیل تطبیقی مداخلات هیدرولوژیک همسایگان مناطق مرزی ایران ۱390 تا 1400735244385FAحساماوروجیدانشجوی دکتری علوم سیاسی گرایش جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران0009-0005-5074-968Xرجبایزدیاستادیار و عضو هئیت علمی علوم سیاسی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.0000-0002-1838-2567علیآذری مقدمدانشجوی دکترای جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.0000-0003-4338-1096Journal Article20260524Over the past two decades, Iran’s border regions have been increasingly affected by the hydrological and climatic interventions of neighboring countries; interventions whose consequences extend beyond environmental tensions, impacting the economic and social foundations of these regions. Focusing on the concept of livelihood security, the present study examines the impact of these interventions on the economic development of Iran’s border regions. The theoretical framework relies on livelihood security and Homer-Dixon's theory of ecological scarcity. Using a comparative method, the research examined three cases between 2011 and 2021: Turkey's interventions in the Tigris and Euphrates basin, Turkey and Armenia's interventions in the Aras, and Afghanistan's interventions in the Helmand. The findings indicate that these interventions, by exacerbating natural resource scarcity, have weakened the three main components of livelihood security namely, living standard stability, sustainable access to water and soil, and employment security consequently eroding the productive and economic capacities of the border regions. The reduction of water resources in these regions is not merely an environmental crisis, but entails a chain of economic and social consequences, including income decline, production drop, migration, and labor force depletion, which weakens regional development capacity. The research concludes that the weakening of livelihood security resulting from transboundary pressures has become a structural barrier to economic development in Iran's border areas. Accordingly, strengthening water diplomacy and establishing monitoring and early warning systems are essential requirements for managing this crisis.در دو دهه اخیر, مناطق مرزی ایران بهطور فزایندهای تحت تاثیر مداخلات هیدرولوژیک و اقلیمی کشورهای پیرامونی قرار گرفتهاند؛ مداخلاتی که پیامدهای آنها فراتر از تنشهای زیستمحیطی بوده و بنیانهای اقتصادی و اجتماعی این مناطق را متاثر ساخته است. پژوهش حاضر با تمرکز بر مفهوم امنیت معیشتی, به بررسی تاثیر این مداخلات بر توسعه اقتصادی مناطق مرزی ایران میپردازد. چارچوب نظری پژوهش بر امنیت معیشتی و نظریه کمیابی اکولوژیک هومر دیکسون استوار است. پژوهش با استفاده از روش تطبیقی, سه مورد شامل مداخلات ترکیه در حوضه دجله و فرات, مداخلات ترکیه و ارمنستان در ارس و مداخلات افغانستان در هیرمند را طی سالهای ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۰ بررسی کرده است. یافتهها نشان میدهد که این مداخلات از طریق تشدید کمیابی منابع طبیعی, سه مولفه اصلی امنیت معیشتی یعنی ثبات سطح زندگی, دسترسی پایدار به آب و خاک و امنیت اشتغال را تضعیف کرده و در نتیجه موجب فرسایش ظرفیتهای تولیدی و اقتصادی مناطق مرزی شدهاند. کاهش منابع آبی در این مناطق تنها یک بحران زیستمحیطی نیست, بلکه زنجیرهای از پیامدهای اقتصادی و اجتماعی از جمله کاهش درآمد, افت تولید, مهاجرت و تخلیه نیروی کار را به همراه دارد که ظرفیت توسعه منطقهای را تضعیف میکند. پژوهش نتیجه میگیرد که تضعیف امنیت معیشتی ناشی از فشارهای فرامرزی, به یکی از موانع ساختاری توسعه اقتصادی در نواحی مرزی ایران تبدیل شده است. بر این اساس, تقویت دیپلماسی آب و استقرار سامانههای پایش و هشدار زودهنگام, از الزامات مدیریت این بحران به شمار میرود.https://www.psirj.ir/article_244385_d909efa174b01d9a752f297f65d89a78.pdfصاحب امتیاز: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران
ناشر: انتشارات نگاه راهبردیجامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی2783-52007120260522Recognizing Identity Components in the Islamic Revolution of Iranبازشناسی مولفه های هویتی در انقلاب اسلامی ایران3759244536FAمحمد امینفرجیدانش آموخته کارشناسی ارشد روابط بینالملل دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایرانسید عباسهاشمیاستادیار علوم سیاسی دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایرانJournal Article20260501At first glance, paying attention to the identity of the Islamic Revolution is not a novel category, and it has been addressed to some extent in various works and from various angles. However, the category of defining an identity of the Islamic Revolution and the role of this identity in the event of the revolution or the cognitive relationship with the revolution is a novel matter and is inaccessible in terms of theoretical studies. In addition, most of the research that has dealt with the identity aspects of the Islamic Revolution has not considered a precise relationship between the essence of the revolution and its alleged identity, or has paid less attention to it. Therefore, the expression of identity categories and propositions in various specific political and social formats has been mainly considered. The present article has attempted to answer the question of "What are the central elements and components of the Islamic Revolution?" by redefining the identity of the Islamic Revolution and documenting the intellectual-historical identity of the revolution. And what is their relationship to each other? This article has used the descriptive-analytical method and Tajfel's theory of group-social identity in advancing its research. In such a way that at the end of the research, it has reached 5 main identity components; under 3 elements of social identity; and 2 identity-building sources for the Islamic Revolution and in order to draw and describe them more objectively, it has classified and correlated 66 exemplary themes under them.مسئلهی توجه به هویت انقلاب اسلامی، در نگاه اول مقولهای نوع و بدیع نیست و بدان در آثار مختلف و از زوایای مختلف تا حدود قابلتوجهی پرداخته شده است. اما مقوله تعریف هویتی از انقلاب اسلامی و توجه به ماهیت هویت انقلاب اسلامی و نقش این هویت در رخداد انقلاب و یا نسبت شناختی با انقلاب، امری بدیع و از نظر مطالعات تئوریک کمپشت است. بعلاوه اغلب پژوهشهایی که به وجوه هویتی انقلاب اسلامی پرداختهاند نسبت دقیقی میان جوهر انقلاب و هویت ادعایی خود قائل نبوده و یا بدان کمتر توجه کردهاند. لذا عمدتاً بیان مقولات و گزارههای هویتی در قالبهای مختلف سیاسی و اجتماعی خاص موردتوجه قرار گرفته و نگاهی جامع و کلنگر بدین مسئله صورت نگرفته است. مقاله حاضر تلاش کرده با بازتعریفی نکته سنج از هویت انقلاب اسلامی و مستند به عقبه هویت فکری-تاریخی انقلاب؛ به این پرسش پاسخ دهد که «عناصر و مؤلفههای محوری انقلاب اسلامی کدام هستند؟ و چه نسبتی با یکدیگر دارند؟ این نوشته در پیشبرد پژوهش خود از روش توصیفی-تحلیلی و نظریه هویت گروهی-اجتماعی تاجفل بهره برده است. بهنحویکه در انتها پژوهش، به 5 مؤلفه هویتی اصلی؛ در ذیل 3 عنصر هویت اجتماعی؛ و 2 منبع هویتساز برای انقلاب اسلامی دست یافته و برای ترسیم و توصیف عینیتر آنها، 66 مضمون مثالی را ذیل آنها طبقهبندی و نسبت سنجی کرده است.https://www.psirj.ir/article_244536_fba1659872597fbf570379372fdd06de.pdfصاحب امتیاز: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران
ناشر: انتشارات نگاه راهبردیجامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی2783-52007120260522Modeling and Assessing the Viewpoint Pattern of Pro- and Anti- Government Media on the Global Presence of Iranian Cinema Based on the Preservation of National Interestsمدلسازی و سنجش الگوی دیدگاه رسانههای حامی و منتقد حضور جهانی سینمای ایران مبتنی بر حفظ منافع ملی6182244615FAمهدیحیدریدانشجوی دکتری مدیریت رسانه، واحد بین الملل کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، کیش، ایران.0009-0002-1869-0807علیصباغیاناستادیار گروه مدیریت، واحد نراق، دانشگاه آزاد اسلامی، نراق، ایران.امیرمحسنمدنیاستادیار گروه طراحی صنعتی، واحد یادگار امام خمینی (ره)، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.0000-0002-6045-8908Journal Article20260516This study, aiming to model the perspective pattern of proponent and opponent media on the global presence of Iranian cinema based on national interests, was conducted using a mixed-methods (qualitative-quantitative) approach. In the qualitative phase, semi-structured interviews were held with 12 academic and cinema experts (snowball sampling) and through thematic analysis, 4 organizing themes and 17 basic themes were extracted. Opponents' criticisms included: negative portrayal, weakening of national identity, influence from Western politics and festivals, and negative impact on domestic cinema. Proponents' support included: introducing Iranian culture, cinema growth, international opportunities, quality enhancement, and public diplomacy. National interest-based strategies encompass: improving global image, developing the industry and supporting domestic productions, strengthening cultural diplomacy, and expanding markets. The consequences involve: enhancing national image and culture, developing the industry and economic capacities, strengthening international collaborations, and raising cinematic standards. In the quantitative phase, a researcher-made questionnaire was distributed among 400 experts and filmmakers, and the structural model was confirmed via confirmatory factor analysis.این پژوهش با هدف مدلسازی الگوی دیدگاه رسانههای حامی و منتقد حضور جهانی سینمای ایران مبتنی بر منافع ملی، بهصورت آمیخته (کیفی-کمّی) انجام شد. در بخش کیفی، با ۱۲ خبره دانشگاهی و سینمایی (نمونهگیری گلوله برفی) مصاحبه نیمهساختاریافته صورت گرفت و با تحلیل مضمون، ۴ مضمون سازماندهنده و ۱۷ مضمون پایه استخراج گردید. انتقادات مخالفان شامل: سیاهنمایی، تضعیف هویت ملی، تأثیرپذیری از سیاستهای غرب و تأثیر منفی بر سینمای داخلی؛ و حمایتهای موافقان شامل: معرفی فرهنگ ایرانی، رشد سینما، فرصتهای بینالمللی، ارتقای کیفیت و دیپلماسی عمومی بود. راهبردهای مبتنی بر منافع ملی عبارتاند از: بهبود تصویر جهانی، توسعه صنعت و حمایت از تولیدات داخلی، تقویت دیپلماسی فرهنگی و گسترش بازار. پیامدها نیز شامل: ارتقای تصویر و فرهنگ ملی، توسعه صنعت و ظرفیتهای اقتصادی، تقویت همکاریهای بینالمللی و ارتقای استانداردهای سینمایی است. در بخش کمّی، پرسشنامه محققساخته در میان ۴۰۰ نفر از کارشناسان و سینماگران توزیع و مدل ساختاری با تحلیل عاملی تأییدی، تأیید شد.https://www.psirj.ir/article_244615_50553c85a3b210bf185022717c7ce2f4.pdfصاحب امتیاز: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران
ناشر: انتشارات نگاه راهبردیجامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی2783-52007120260522Recognizing the Ritual Teachings of Ancient Sports and Its Place in Consolidating Social Capital in Iranبازشناسی آموزه های آئینی ورزش باستانی و جایگاه آن در تحکیم سرمایه اجتماعی در ایران83101242933FAمسعوداخوان کاظمیاستاد و عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران0000-0003-4129-9689کامرانلطفیاستادیار و عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایرانJournal Article20251021Ancient sports are one of the ancient and traditional sports of Iran, which arose from the historical and cultural context of this land and have always had significant effects on the values, traditions, and norms of society. What appears from the appearance of this sport is the building and strengthening of the body and its protection; however, by examining the details in the context of this sport and reflecting on its customs and characteristics, other hidden aspects become apparent that make it a valuable source in the production and distribution of social capital. In this regard, the main question of the article is: what effect does ancient sports, with its characteristics, create on the social capital and culture of Iranian society? By examining the customs, rituals, and details of the various parts of this sport, how they were formed, and how they were performed, the present study concludes that ancient sport, in addition to strengthening physical strength and power, seeks to educate and train the character of a warrior and promote and institutionalize human character and behavior and religious ethics in the context of society. In this way, it can have a significant impact on the culture of society and increase its social capital. By containing components such as chivalry, humility, nationalism, epic spirit and zeal, trustworthiness, and social support, it can play an effective role in creating empathy and integration of society by strengthening and promoting trust and reproducing social capital.ورزش باستانی یکی از ورزشهای کهن و سنتی ایران زمین است که برخاسته از بستر تاریخی و فرهنگی این سرزمین بوده و همواره تاثیرات چشمگیری بر ارزشها، سنتها و هنجارهای جامعه داشته است. آنچه از ظاهر این ورزش به نظر میرسد، ساختن و تقویت جسم و محافظت از آن است؛ اما با بررسی جزییات موجود در متن این ورزش و تامل در آداب و ویژگیهای آن، وجوه نهفته دیگری نمایان میگردد که آن را به منبعی ارزشمند در تولید و توزیع سرمایه اجتماعی تبدیل میسازد. در این راستا، سوال اصلی مقاله این است که ورزش باستانی با خصایص خود، چه تاثیری بر سرمایه اجتماعی و فرهنگ جامعه ایران ایجاد میکند؟ پژوهش حاضر با بررسی آداب و آئینها و جزئیات بخشهای مختلف این ورزش و چگونگی شکلگیری و نحوه اجرای آنها، به این نتیجه دست مییابد که ورزش باستانی در کنار تقویت بنیه جسمانی و قدرت بدنی، به دنبال تعلیم و آموزش خوی پهلوانی و ترویج و نهادینه کردن منش و رفتار انسانی و اخلاق دینی در متن جامعه است و از این طریق میتواند تاثیر بسزایی در فرهنگ جامعه و افزایش سرمایه اجتماعی آن داشته باشد و با در بر داشتن مولفههایی همچون جوانمردی، افتادگی، ملیگرایی، روح حماسی و غیرتمندی، معتمد بودن و حمایتگری اجتماعی میتواند با تقویت و ترویج اعتماد و بازتولید سرمایه اجتماعی، در ایجاد همدلی و یکپارچگی جامعه نقش موثری ایفا کند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر ورزش باستانی بر سرمایه اجتماعی با روش توصیفی- تحلیلی نگاشته شده است.https://www.psirj.ir/article_242933_6e6fd767299c6ba98f858e1856d84bf2.pdfصاحب امتیاز: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران
ناشر: انتشارات نگاه راهبردیجامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی2783-52007120260522A comparative study of the four components of modernization, revolutionary classes, economic development and violence in the Iranian Islamic Revolution and the 2011 Egyptian Revolution.مطالعه تطبیقی چهار مؤلفه مدرنیزاسیون، طبقات انقلابی، توسعه اقتصادی و خشونت در انقلاب اسلامی ایران و انقلاب 2011 مصر103123244252FAنادرپرویناستادیار گروه معارف دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایرانفرهادپروانهاستادیار گروه آموزش تاریخ دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایرانJournal Article20251017The 1357 revolution of the Islamic Republic of Iran and the January 2011 revolution in Egypt are two of these revolutions that can be analyzed from different angles..From this point of view, the aim of the current research is the comparative study of the components of modernization, revolutionary classes, the relationship between economic and social development with political development, violence and repression in the two Islamic revolutions of Iran and Egypt, based on Huntington's theory of unbalanced development.<br><br>The findings of the research indicate that the theory of unbalanced development is unable to explain all the influential factors and components in the Islamic Revolution and Egypt. In this way, it is possible to explain the lack of coordination and balance between the development of social and economic developments with the political institution and the inability to create political participation and attract elites and middle classes in the political structure in both revolutions in the framework of this theory.There is a fundamental difference between the Iranian Islamic Revolution and the 2011 Egyptian Revolution; The Islamic revolution was to restore Shiite identity and culture in opposition to modernity, but the 2011 Egyptian revolution occurred to improve the economic livelihood, political participation and to some extent inclined to secularism.<strong><span><span> </span><span> </span></span></strong><span lang="FA">مطالعه تطبیقی انقلابهای اجتماعی، بر اساس نظریههای انقلاب همواره از جذابیت خاصی برخوردار بوده است. انقلاب 1357 جمهوری اسلامی ایران و انقلاب ژانویه 2011 م مصر، دو مورد از این انقلابها هستند که میتوان از زوایای مختلفی به واکاوی و بررسی آنها پرداخت. از این جهت هدف پژوهش حاضر مطالعه تطبیقی مؤلفههای مدرنیزاسیون، طبقات انقلابی، ارتباط توسعه اقتصادی و اجتماعی با توسعه سیاسی، خشونت و سرکوب در دو انقلاب اسلامی ایران و انقلاب مصر براساس نظریه توسعه نامتوازن هانتینگتون می باشد. نگارنده در تحقیق حاضر که از روش تحلیل تاریخی- تطبیقی بهره گرفته است، میکوشد به این پرسش اصلی پاسخ دهد که نظریه توسعه نامتوازن تا چه اندازه قابلیت تبیین علی و انطباق با این دو انقلاب دارد؟ یافتههای تحقیق حاکی از آن است که مدرنیزاسیون و سکولاریسم در ایران و مصر سرنوشتی متفاوت پیدا کرده، بدین صورت که در مصر عمدتا" ماهیتی دولتی به خود گرفته اما در ایران عصر پهلوی، دین و دولت به عنوان دو عنصر مجزا ولی موازی قلمداد میشد. در مصر نه توسعه اقتصادی و نه رشد اقتصادی اتفاق افتاد، در حالی که در ایران اواخر عصر پهلوی رشد اقتصادی اتفاق افتاد اما منجر به توسعه اقتصادی نشده است.در ایران محوریت طبقات انقلابی برعهده روحانیت شیعی بود اما در مصر مردم ارتباط چندانی با روحانیت اهل سنت برقرار نکرده و محوریت انقلاب 2011 برعهده جوانان بوده است. در مصر خشونت افراطی نظام سلفی در جهت اجبار مردم به همراهی با انقلاب به وفور رخ داده در حالی که در ایران خشونت دولتی بر ضد مردم وجود داشته است.به طور کلی اگرچه نظریه توسعه نامتوازن در مورد بعضی از جنبه های شکلی انقلاب 1357 ایران و 2011 مصر کارایی دارد اما فاقد توانایی در تبیین زوایای درونی و محتوایی این دو انقلاب است. </span><span lang="AR-SA">بخصوص مؤلفههای فرهنگی در انقلاب اسلامی نظریه توسعه نامتوازن را با چالش اساسی مواجه ساخته است.</span>https://www.psirj.ir/article_244252_7d6fbfc49a1f8d404729fbea3807fb80.pdfصاحب امتیاز: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران
ناشر: انتشارات نگاه راهبردیجامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی2783-52007120260522A Historical and Analytical Study of the Role of Educators and Academics in Arak in the Developments Leading to the Victory of the Islamic Revolution (1971–1979)بررسی تاریخی و تحلیلی نقش فرهنگیان و دانشگاهیان اراک در تحولات منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی (۱۳۵۷-۱۳۵۰)125150242057FAعلیزارعیاستادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران.مرضیهرادبخشدانش آموخته کارشناسی ارشد تاریخ ایران اسلامی، دانشگاه اراکJournal Article20250908Contrary to the common belief in certain segments of public opinion that the city of Arak played only a marginal role in the course of the Islamic Revolution, examination of existing documents and narratives shows that this city—like many others in Iran—had a noteworthy presence in the protests and activities preceding 1979. In particular, two groups—educators and academics—each, by making use of their professional capacities and social networks, helped shape part of the political, cultural, and social developments of this period.<br><br><br><br>Adopting a historical‑analytical approach and drawing on the theoretical frameworks of resource mobilization and social capital, this study examines the role of these two groups between 1971 and 1979. Data were collected and analyzed through archival documents (especially SAVAK reports), interviews with revolutionary activists, and library sources.<br><br><br><br>Findings indicate that educators, using schools as a platform, were active in organizing gatherings, nationwide strikes, and awareness‑raising cultural programs such as protest theater. Meanwhile, academics—including faculty members and students of the Arak Higher School of Sciences—played a facilitative and organizing role for the youth by forming Islamic associations, holding book and photo exhibitions, reproducing and distributing leaflets, and turning the university into a starting point for citywide demonstrations.<br><br><br><br>Cooperation and synergy between these two groups, though not unparalleled on the national level, created a local linkage between educational protest movements and the public sphere of the city, thereby contributing, in its own measure, to the process that culminated in the victory of the Islamic Revolution.برخلاف باور رایج در بخشی از افکار عمومی که سهم شهر اراک را در روند انقلاب اسلامی ناچیز میدانند، بررسی اسناد و روایتهای موجود نشان میدهد این شهر نیز، همچون بسیاری از شهرهای ایران، در جریان اعتراضات و فعالیتهای پیش از سال ۱۳۵۷ حضوری قابلاعتنا داشته است. بهویژه دو گروه فرهنگیان و دانشگاهیان، هر یک با بهرهگیری از ظرفیتهای صنفی و شبکههای اجتماعی خود، بخشی از تحولات سیاسی، فرهنگی و اجتماعی این دوره را رقم زدند. پژوهش حاضر با رویکردی تاریخیـتحلیلی و در چارچوب نظریههای «بسیج منابع» و «سرمایه اجتماعی»، نقش این دو قشر را در فاصله سالهای ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۷ بررسی میکند. دادهها از طریق اسناد آرشیوی (بهویژه گزارشهای ساواک)، مصاحبه با فعالان انقلابی و منابع کتابخانهای گردآوری و تحلیل شده است. یافتهها نشان میدهد فرهنگیان با استفاده از بستر مدارس، در سازماندهی تجمعات، اعتصابات سراسری و برگزاری برنامههای فرهنگی آگاهیبخش مانند تئاتر اعتراضی فعال بودهاند. در همین حال، دانشگاهیان ـ شامل استادان و دانشجویان مدرسه عالی علوم اراک ـ با تشکیل انجمنهای اسلامی، برگزاری نمایشگاههای کتاب و عکس، تکثیر و توزیع اعلامیهها و تبدیل دانشگاه به نقطه آغاز تظاهرات شهری، نقش تسهیلگر و سازماندهنده جوانان را برعهده داشتند. همکاری و همافزایی این دو گروه، هرچند در مقیاس ملی بیرقیب نبود، اما در سطح محلی زمینه پیوند حرکتهای اعتراضی آموزشی با فضای عمومی شهر را فراهم ساخت و به سهم خود در فرایند پیروزی انقلاب اسلامی مشارکت کرد.https://www.psirj.ir/article_242057_b5e94c222bb02bc4170fbbf79a9433b0.pdfصاحب امتیاز: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران
ناشر: انتشارات نگاه راهبردیجامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی2783-52007120260522Authentic and transformative leadership in light of Islamic values and the guidelines of the Supreme Leader (Mudhazlah al-Ali)رهبری اصیل و تحولآفرین در پرتو ارزشهای اسلامی و رهنمودهای مقام معظم رهبری(مدظله العالی)151171243354FAمهدیلطفیاستادیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، دانشگاه بین المللی علامه عسکری، قم، ایران.فرزانهدشتیاستادیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، دانشگاه بین المللی علامه عسکری، دزفول، ایران.0000-0002-6895-7015Journal Article20260208Authentic and transformative leadership based on Islamic values is one of the fundamental pillars of the sustainability and excellence of the Islamic society. In the current situation where corruption, profiteering, and moral weakness threaten many management structures, returning to principles such as honesty, simplicity, justice, and selfless service to the people is a fundamental necessity. The main question of this research is how authentic and transformative leadership based on Islamic values and the thoughts of the Supreme Leader can provide a basis for social trust, national cohesion, and organizational excellence? According to the research hypothesis, if the leadership model in Iran is formed based on sincerity of intention, justice, self-awareness, empathy, and practical commitment to divine values, the result will be to strengthen social capital, increase the efficiency of organizations, and move toward a monotheistic society. The study of the thoughts of Imam Khomeini (RA) and the Supreme Leader shows that authentic leadership with honesty, simplicity, and people-orientedness restores social trust, and transformational leadership opens the path to the excellence of society by drawing a divine vision and mobilizing social forces. As a result, the realization of Islamic management requires simultaneous attention to the two dimensions of authenticity and transformation; the authenticity dimension guarantees legitimacy and public trust, and the transformational dimension leads society towards modernization, progress, and responsiveness to the needs of today and the future.رهبری اصیل و تحولآفرین مبتنی بر ارزشهای اسلامی، یکی از ارکان اساسی پایداری و تعالی جامعه اسلامی است. در شرایط کنونی که فساد اداری، منفعتطلبی و ضعف اخلاقی بسیاری از ساختارهای مدیریتی را تهدید میکند، بازگشت به اصولی همچون صداقت، ساده زیستی، عدالت محوری و خدمت بیمنت به مردم، ضرورتی بنیادین محسوب میشود. پرسش اصلی این پژوهش آن است که چگونه رهبری اصیل و تحولآفرین بر اساس ارزشهای اسلامی و اندیشههای مقام معظم رهبری میتواند بستر اعتماد اجتماعی، انسجام ملی و تعالی سازمانی را فراهم آورد؟ بر اساس فرضیه تحقیق، در صورتیکه الگوی رهبری در ایران بر مبنای خلوص نیت، عدالت، خودآگاهی، همدلی و التزام عملی به ارزشهای الهی شکل گیرد، پیامد آن تقویت سرمایه اجتماعی، افزایش کارآمدی سازمانها و حرکت به سوی جامعه توحیدی خواهد بود. یافتهها نشان میدهد که نظریههای رهبری اصیل و تحولآفرین در ادبیات مدیریتی غرب، در صورت تلفیق با آموزههای اسلامی، قابلیت تبدیل شدن به الگویی بومی و کارآمد برای اداره جامعه اسلامی را دارند. مطالعه اندیشههای امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری(مدظله العالی) نشان میدهد رهبری اصیل با صداقت، سادهزیستی و مردمداری، اعتماد اجتماعی را احیا میکند و رهبری تحولآفرین با ترسیم چشمانداز الهی و بسیج نیروهای اجتماعی، مسیر تعالی جامعه را میگشاید. در نتیجه، تحقق مدیریت اسلامی نیازمند توجه همزمان به دو بعد اصالت و تحولآفرینی است؛ بعد اصالت، مشروعیت و اعتماد مردمی را تضمین کرده و بعد تحولآفرینی جامعه را به سوی نوگرایی، پیشرفت و پاسخگویی به نیازهای امروز و آینده سوق میدهد.https://www.psirj.ir/article_243354_761f19a6bd3d7688584cd6ceb9c0806a.pdfصاحب امتیاز: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران
ناشر: انتشارات نگاه راهبردیجامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی2783-52007120260522Pathological Evaluation of Police Performance in Public Security from the Perspective of Good Governance Indicatorsارزیابی آسیب شناسانه عملکرد پلیس در امنیت عمومی از منظر شاخص های حکمرانی خوب173195240709FAخلیل الهسردارنیااستاد گروه علوم سیاسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانرامینروزبهیدانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانJournal Article20251217In today's world, with the increasing complexity of security threats, the traditional and classic model of security governance has lost its effectiveness, and the need to move towards "good security governance" based on community interaction and participation is felt more than ever. This research aims to evaluate the performance of the police in ensuring public security in Iran since the 1980s, identify challenges, and provide improvement solutions. The study was conducted using a qualitative field method and semi-structured open-ended questionnaires, and its statistical population consisted of 40 academic experts and senior police managers and commanders who were selected purposefully. After coding, the data were analyzed using the content analysis method. The findings show that the police's performance in operational and law enforcement areas such as controlling violent crimes, managing ethnic-local conflicts, and election security was acceptable, but there are weaknesses in social and software areas such as protest management, social prevention, public communications, and knowledge-based security. The most important suggestions include transitioning to participatory and preventive approaches, strengthening dialogue and mediation, improving police knowledge and professional ethics, and reducing political interference by parallel institutions.در جهان امروز با افزایش پیچیدگی تهدیدهای امنیتی، الگوی سنتی و کلاسیک حکمرانی امنیتی کارآمدی خود را از دست داده و ضرورت حرکت بهسوی «حکمرانی خوب امنیتی» مبتنی بر تعامل و مشارکت جامعه بیش از پیش احساس میشود. این پژوهش با هدف ارزیابی عملکرد پلیس در تأمین امنیت عمومی در ایران از دهه ۱۳۸۰ تاکنون، شناسایی چالشها و ارائه راهکارهای ارتقایی انجام شده است. مطالعه با روش کیفی میدانی و استفاده از پرسشنامههای باز نیمهساختاریافته انجام و جامعه آماری آن ۴۰ نفر از صاحبنظران دانشگاهی و مدیران و فرماندهان ارشد پلیس بودهاند که بهصورت هدفمند انتخاب شدهاند. دادهها پس از کدگذاری با روش تحلیل مضمون بررسی شدند. یافتهها نشان میدهد عملکرد پلیس در حوزههای عملیاتی و انتظامی مانند کنترل جرایم خشن، مدیریت درگیریهای قومی–محلی و امنیت انتخابات قابل قبول بوده، اما در حوزههای اجتماعی و نرمافزاری از جمله مدیریت اعتراضات، پیشگیری اجتماعی، ارتباطات عمومی و امنیت دانشبنیان ضعفهایی وجود دارد. مهمترین پیشنهادها شامل گذار به رویکردهای مشارکتی و پیشگیرانه، تقویت گفتوگو و میانجیگری، ارتقای دانش و اخلاق حرفهای پلیس و کاهش مداخلات سیاسی نهادهای موازی است.https://www.psirj.ir/article_240709_d7fccae416f3c1b2c89e2bc07f401bec.pdfصاحب امتیاز: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران
ناشر: انتشارات نگاه راهبردیجامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی2783-52007120260522Transnational Governance and Imam Ali's (AS) View of International Relationsتحلیل جامعهشناختی رابطه قدرت و اخلاق در حکمرانی فراملی و نگاه امام علی(ع) به روابط بین الملل197213244858FAپرویزدلیرپوراستادیار گروه علوم سیاسی ،دانشگاه پیام نور،تهران،ایرانمحسننصراصفهانیاستادیار گروه معارف اسلامی ،؛دانشگاه پیام نور تهران ایرانمحمدرضااحمدی بنیگروه علوم سیاسی،واحد شهرضا،دانشگاه آزاد اسلامی،شهرضا،ایرانJournal Article20260131Looking at the developments in the contemporary world order, it can be said that the world is returning to the logic of great power competition and quasi-imperial models rather than moving towards governance based on common rules. In such a context, the fundamental question of the present article is what are the similarities and differences between transnational governance and Imam Ali's (AS) view of international relations, and can these two approaches be analyzed and reinterpreted together? The aim of the research is to examine the moral and normative capacities of Imam Ali's (AS) thought to complement or criticize the transnational governance model in the face of global crises. The research hypothesis is that both approaches seek to reduce conflict and strengthen cooperation between societies, but they differ in the foundations of legitimacy, existential philosophy, and practical methods; transnational governance relies on modern and secular institutions and agreements, while Alavi's thought is based on justice, human dignity, and political ethics. The research method is based on descriptive-analytical and comparative analysis, which compares and conceptually explains the two approaches by utilizing library resources, theoretical texts on international relations, and the works and teachings of Imam Ali (AS). The research findings indicate that there is a significant overlap between the key components of transnational governance and the principles of international relations in the thought of Imam Ali (AS), such as keeping promises, conditional pacifism, moral dialogue, and global responsibility.با نگاهی به تحولات نظم جهانی معاصر میتوان گفت جهان بیش از آنکه بهسوی حکمرانی مبتنی بر قواعد مشترک حرکت کند، در حال بازگشت به منطق رقابت قدرتهای بزرگ و الگوهای شبهامپراتوری است. در چنین بستری، پرسش بنیادین نوشتار حاضر آنست که شباهتها و تفاوتهای میان حکمرانی فراملی و نگاه امام علی(ع) به روابط بینالملل چیست و آیا میتوان این دو رویکرد را در کنار یکدیگر تحلیل و بازخوانی کرد؟ هدف پژوهش، بررسی ظرفیتهای اخلاقی و هنجاری اندیشه امام علی(ع) برای تکمیل یا نقد الگوی حکمرانی فراملی در مواجهه با بحرانهای جهانی است. فرض پژوهش آنست که هر دو رویکرد بهدنبال کاهش منازعه و تقویت همکاری میان جوامعاند، اما در مبانی مشروعیت، فلسفه وجودی و شیوههای عملی تفاوت دارند؛ حکمرانی فراملی متکی بر نهادها و توافقات مدرن و سکولار است، در حالی که اندیشه علوی بر عدالت، کرامت انسانی و اخلاق سیاسی مبتنی است. روش پژوهش مبتنی بر تحلیل توصیفی ـ تحلیلی و تطبیقی است که با بهرهگیری از منابع کتابخانهای، متون نظری روابط بینالملل و آثار و آموزههای امام علی(ع)، به مقایسه و تبیین مفهومی دو رویکرد میپردازد. یافتههای پژوهش حاکیست میان مؤلفههای کلیدی حکمرانی فراملی و اصول روابط بینالملل در اندیشه امام علی(ع) همچون وفای به عهد، صلحگرایی مشروط، گفتوگوی اخلاقی و مسئولیتپذیری جهانی، همپوشانی معناداری وجود دارد. در نتیجه اندیشه امام علی(ع) میتواند بهعنوان الگویی هنجاری و اخلاقمحور، چارچوبی بدیل و الهامبخش برای بازاندیشی در نظم جهانی معاصر و رفع بنبستهای قدرتمحور ارائه دهد.https://www.psirj.ir/article_244858_bca59d7660e181024f439016f29085a4.pdfصاحب امتیاز: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران
ناشر: انتشارات نگاه راهبردیجامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی2783-52007120260522The Islamic Revolution and the Return of Religion to Foreign Policy: An Explanation from the Perspective of Identity Constructionانقلاب اسلامی و بازگشت دین به سیاست خارجی؛ تبیینی از منظر برساخت هویتی215243243194FAفریبرزارغوانی پیرسلامیدانشیار روابط بین الملل، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانسیدجوادصالحیدانشیار علوم سیاسی، گروه روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.بهارهقنبریدانش آموخته دکتری علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانJournal Article20251023The reliance of the Islamic Republic of Iran’s foreign policy on religion, both in policymaking and implementation, has created significant challenges over the past decades. This article aims to show the components and factors that led to the inclusion of religion (Shiite Islam) in Iranian foreign policy after the Islamic Revolution. The revolution itself breathed a religious spirit into Iran’s domestic and foreign policymaking. However, this return to religion went beyond the attitude arising from the revolution. It also resulted from a set of internal and external rules and norms that, by building a religious identity, defined the Islamic role in foreign policy and shaped behavioral patterns accordingly. This article focuses on identifying relevant components and argues that rules and norms, including political Islam, political independence, anti-arrogance at home, the end of the Cold War, liberation movements, Islamic fundamentalism, a transitional order, and a turbulent Middle East, have established religious identity in Iran's foreign policy. As a result, foreign policy behavioral patterns developed accordingly. The findings, based on a constructivist approach and interactive analysis of the environment shaping identity in foreign policy, show that while the Islamic Revolution played a fundamental role in making religion central to foreign policy, several rules and norms also contributed to this development.اتکای سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران بر مقوله دین هم از منظر سیاستگذاری و هم در اجرا یکی از موضوعات پرچالش از منظر پیامدها در دهههای گذشته بوده است. هدف این مقاله نشان دادن مؤلفهها و عواملی است که باعث شدهاند تا دین (اسلام شیعی) در متن سیاست خارجی ایران در دوره بعد از انقلاب اسلامی قرار گیرد. اگرچه رخداد انقلاب اسلامی فینفسه باعث دمیدن روح مذهبی در سیاستگذاری داخلی و خارجی ایران شد اما این بازگشت فراتر از نگرش مذهبی برآمده از انقلاب اسلامی، نتیجه مجموعهای از قواعد و هنجارهایی بوده که در داخل و خارج از کشور شکل گرفته و با برسازی هویت دینی منجر به تعریف نقش اسلامی در سیاست خارجی و در نتیجه تکوین الگوهای رفتاری بر این اساس شد. این مقاله با محوریت مسئله شناسایی این مؤلفهها معتقد است که قواعد و هنجارهایی همچون اسلام سیاسی، استقلال سیاسی، استکبارستیزی در داخل و قواعدی مانند پایان جنگ سرد، جنبشهای آزادیبخش، بنیادگرایی اسلامی، نظم در حال گذار و محیط پرآشوب خاورمیانه منجر به برسازی هویت دینی در سیاست خارجی ایران شده و در نتیجه الگوهای رفتاری سیاست خارجی بر این اساس تکوین یافتهاند. یافتههای این مقاله که با استفاده از رویکرد سازهانگارانه و تحلیل تعاملی محیط داخل و خارجی تکوین هویت در سیاست خارجی به دست آمده نشان میدهد که اگرچه انقلاب اسلامی نقشی اساسی در قرارگیری دین در متن سیاست خارجی داشته اما در کنار آن قواعد و هنجارهایی نیز وجود داشتهاند که به این روند کمک کردهاند.https://www.psirj.ir/article_243194_52977bd03acf14330612b234d10928c7.pdfصاحب امتیاز: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران
ناشر: انتشارات نگاه راهبردیجامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی2783-52007120260522Feasibility study of Giddens's structuration theory in understanding Ayatollah Khamenei's political thoughtامکانسنجی نظریه ساخت یابی گیدنز در فهم اندیشه سیاسی آیت الله خامنه ای245271245016FAمحمدعلینظریاستادیار گروه فلسفه، الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایرانمحمدرضامحمودپناهیاستادیار گروه معارف اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران0000-0003-0933-2151Journal Article20250929Understanding political phenomena has been one of the major concerns of activists, philosophers, and political scientists. They tried to create, innovate, integrate, or borrow a set of theories that could understand and explain political phenomena. One of the most famous figures who has played a role in contemporary political literature is Anthony Giddens. He tried to study social and political phenomena by using his structuration theory. This research tries to answer this question: What ability does Giddens' structuration theory have in understanding Ayatollah Khamenei's political thought? The findings show that structuration theory, by combining the theories of structuralism and voluntarism, focuses on the rethinking of human nature, and this theory allows researchers of political thought to explain political phenomena by understanding political and social conditions and paying attention to individual will and rethinking. Ayatollah Khamenei's political thought, as the leader of the Islamic Republic, relies on the institutional structures of the Islamic Revolution and the Constitution on the one hand, and on the other hand, emphasizes the role of the people, youth, and elites in change and progress. This feature makes Giddens's structuration theory framework a suitable tool for understanding this thought.فهم پدیده های سیاسی یکی از دل مشغولیهای عمده انیشمندان، فیلسوفان و عالمان سیاسی بوده است، آنان سعی کردند با خلق ونوآوری، تلفیق، یا وام گیری به مجموعه نظریاتی دست یابند که قابلیت فهم و تبیین پدیده های سیاسی را داشته باشد، یکی از معروفترین چهرههایی که در ادبیات سیاسی دوران معاصر نقش داشته است، آنتونی گیدنز است، وی با به کارگیری نظریه ساختیابی خود سعی کرد به بررسی پدیدههای اجتماعی و سیاسی بپردازد، این تحقیق سعی دارد به این سوال پاسخ دهد، نظریه ساخت یابی گیدنز چه توانایی در فهم اندیشه سیاسی آیت الله خامنه ای دارد؟ یافته ها نشان می دهد، نظریه ساخت یابی با تلفیق نظریات ساختارگرایی و اراده گرایی به بازاندیش بودن انسان توجه میکند، و این نظریه این امکان را به محققین اندیشه سیاسی میدهد که با درک شرایط سیاسی و اجتماعی و توجه به اراده و بازاندیشی فردی پدیده سیاسی را تببین نمایند. اندیشه سیاسی آیتالله خامنهای، بهعنوان رهبر جمهوری اسلامی، از یکسو متکی بر ساختارهای نهادی انقلاب اسلامی و قانون اساسی است و از سوی دیگر بر نقش مردم، جوانان و نخبگان در تغییر و پیشرفت تأکید دارد. همین ویژگی سبب میشود چارچوب نظریه ساختیابی گیدنز ابزاری مناسب برای فهم این اندیشه باشد.https://www.psirj.ir/article_245016_f6522ba75efc9a5e5f4d5d209150dff1.pdfصاحب امتیاز: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران
ناشر: انتشارات نگاه راهبردیجامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی2783-52007120260522Rereading the position of "nation's rights" in organizing "national solidarity and consensus"; analyzing the interpretive challenges and implementation obstacles of the principles inspired by the discourse of legitimacy.بازخوانی جایگاه «حقوق ملت» (فصل سوم قانون اساسی) در ساماندهی «همبستگی و وفاق ملی»؛ واکاوی چالشهای تفسیری و موانع اجرایی اصول مُلهم از گفتمان مشروعیت273295245206FAلیلاسنگیاستادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران0000-0003-1446-3041Journal Article20251206A cornerstone of any political structure is the achievement of sustained national solidarity and consensus. In the Islamic Republic of Iran, this issue is directly linked to the guarantee of The Nation's Rights (Chapter Three of the Constitution). However, a significant gap exists between the sublime ideals of this chapter and their interpretive and executive processes, challenging the stability of social consensus in the country. The primary goal of this article is to functionally analyze selected principles of the Nation’s Rights (particularly Articles 19, 22, 27, and 34) in realizing solidarity, and to investigate the interpretive challenges and executive obstacles faced by these principles in light of the constitutional discourse of legitimacy.<br><br>This research employs a descriptive-analytical approach, relying on documentary methodology. The findings indicate that the principles of Chapter Three theoretically provide a robust framework for social cohesion, consistent with Durkheim's theory of organic solidarity. However, the main obstacles are concentrated at two levels: first, restrictive and conservative interpretations (relying on caveats like public order) that degrade public freedoms from an "inherent right" to a "conditional privilege"; and second, structural executive barriers (such as institutional weaknesses in the Court of Administrative Justice) that undermine the effectiveness of the right to legal remedy (Article 34). These discrepancies directly lead to the erosion of political trust and the diminishing of the regime’s performance legitimacy. Consequently, the sustainability of national consensus depends on moving beyond reductionist interpretations and ensuring the practical guarantee of the Nation's inalienable rights in implementation and legislation.یکی از ارکان اساسی هر ساختار سیاسی، دستیابی به وفاق و همبستگی ملی پایدار است. این مسئله در نظام جمهوری اسلامی ایران، مستقیماً با تضمین حقوق ملت در فصل سوم قانون اساسی گره خورده است. با این حال، شکاف معناداری میان آرمانهای متعالی این فصل و فرآیندهای تفسیری و اجرایی آن مشاهده میشود که پایداری وفاق اجتماعی را در کشور به چالش میکشد. هدف اصلی این مقاله، تحلیل کارکردی اصول منتخب حقوق ملت (بهویژه اصول ۱۹، ۲۲، ۲۷ و ۳۴) در تحقق عملی همبستگی و واکاوی چالشهای تفسیری و موانع اجرایی این اصول در پرتو گفتمان مشروعیتبخش قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران است.<br><br>پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر روش اسنادی انجام شده است. نتایج نشان میدهد که اصول فصل سوم، از لحاظ نظری، چارچوبی مستحکم برای انسجام اجتماعی (بر اساس نظریه همبستگی ارگانیک دورکیم) فراهم میآورد. با این حال، موانع اصلی در دو سطح متمرکز شدهاند: اول، تفسیرهای مضیق و محافظهکارانه (با اتکاء بر قیودی چون نظم عمومی) که آزادیهای عمومی را از «حق اصیل» به «امتیاز مشروط» تنزل میدهند؛ و دوم، موانع اجرایی ساختاری (مانند ضعف نهادی در دیوان عدالت اداری) که کارایی حق دادخواهی (اصل ۳۴) را تضعیف میکنند. این شکافها مستقیماً به فرسایش اعتماد سیاسی و کاهش مشروعیت کارآمدی نظام منجر میشود. بنابراین، پایداری وفاق ملی منوط به خروج از تفاسیر تقلیلگرایانه و تضمین عملی حقوق سلبنشدنی ملت در مقام اجرا و قانونگذاری است.https://www.psirj.ir/article_245206_7726080e13e03cf880856f151846e49f.pdfصاحب امتیاز: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران
ناشر: انتشارات نگاه راهبردیجامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی2783-52007120260522Philosophical Analysis of the Concept of "Justice" in the Thought of Imam Khomeini (RA): From Individual Justice to Social Justiceتحلیل فلسفی مفهوم «عدالت» در اندیشه امام خمینی(ره):از عدالت فردی تا عدالت اجتماعی297318245220FAعلیگراوندعضو هیات علمی گروه فلسفه، دانشکده الهیات، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانJournal Article20260609The concept of justice in the thought of Imam Khomeini (RA) is one of the most fundamental concepts that has a decisive presence in the personal, moral, social and political spheres. This research, with an analytical-philosophical approach, examines the foundations and various dimensions of justice in his thought and shows that justice is not just a legal or political principle, but is rooted in anthropology, ethics and teleology of human life. In this framework, individual justice is considered as the balance of self-powers, internal refinement and establishment of virtue, a prelude to the realization of justice in the social arena. According to Imam Khomeini (RA), a just society is formed when the political structure and social relations are organized based on the rejection of oppression, respect for human rights, and adherence to divine values. The findings of this research show that justice in Imam's thought is a continuous and multi-level concept that starts with the self-improvement of the individual and extends to the establishment of a just social and political order. Based on this, the relationship between individual justice and social justice in his thought is an inseparable and evolutionary relationship; In such a way that without human reformation, sustainable social justice cannot be achieved, and without a fair structure, the ground for human moral growth will not be provided.ز مفهوم عدالت در اندیشه امام خمینی(ره) از بنیادیترین مفاهیمی است که در ساحت فردی، اخلاقی، اجتماعی و سیاسی، حضوری تعیینکننده دارد. این پژوهش با رویکردی تحلیلی ـ فلسفی، به بررسی مبانی و ابعاد گوناگون عدالت در اندیشه ایشان میپردازد و نشان میدهد که عدالت صرفاً یک اصل حقوقی یا سیاسی نیست، بلکه ریشه در انسانشناسی، اخلاق و غایتشناسی حیات انسانی دارد. در این چارچوب، عدالت فردی بهمنزله تعادل قوای نفس، تهذیب درون و استقرار فضیلت، مقدمهای برای تحقق عدالت در عرصه اجتماع تلقی میشود. از نظر امام خمینی(ره)، جامعه عادلانه زمانی شکل میگیرد که ساختار سیاسی و مناسبات اجتماعی بر پایه نفی ظلم، رعایت حقوق انسانها، و التزام به ارزشهای الهی سامان یابد. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که عدالت در اندیشه امام، مفهومی پیوسته و ذو مراتب است که از خودسازی فرد آغاز میشود و تا تأسیس نظم اجتماعی و سیاسی عادلانه امتداد مییابد. بر این اساس، نسبت میان عدالت فردی و عدالت اجتماعی در اندیشه ایشان، نسبتی انفکاکناپذیر و تکاملی است؛ بهگونهای که بدون اصلاح انسان، عدالت اجتماعی پایدار محقق نمیشود و بدون ساختار عادلانه نیز زمینه رشد اخلاقی انسان فراهم نخواهد شد.https://www.psirj.ir/article_245220_543540bc1535abe570e35b225729e230.pdfصاحب امتیاز: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران
ناشر: انتشارات نگاه راهبردیجامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی2783-52007120260522Political education of the digital generation and political development in the Islamic Republic of Iranتربیت سیاسی نسل دیجیتال زد و توسعه سیاسی در جمهوری اسلامی ایران319337245351FAعلیدارابیدانشیار علوم سیاسی، دانشگاه سازمان صدا و سیما، تهران، ایران0000-0003-4373-2669Journal Article20260606This article examines the political education of the digital generation Z (those born between the mid-1990s and early 2010s) and its role in the political development process in the Islamic Republic of Iran. Generation Z, as the first fully digital generation, has unique characteristics in the way it receives information, forms its identity, and interacts with political issues. This research also attempts to analyze, based on the theoretical foundations of political socialization, the concept of digital political culture, and the characteristics of Generation Z, how this generation is politically educated in the context of Iranian society and its potential effects on the components of political development (such as participation, accountability, and institution-building). The findings and results, which are based on the study of documents, scientific articles, reports, and content analysis of media related to Generation Z, such as social networks and online platforms, show that the political education of Generation Z in Iran faces numerous challenges and opportunities; On the one hand, widespread access to information and the high potential of digital participation can act as a driver of political development, but on the other hand, generational gaps, exposure to inaccurate information, and sometimes disappointment in the effectiveness of political action can become obstacles to this process.این مقاله به بررسی تربیت سیاسی نسل دیجیتال زد (متولدین اواسط دهه ۱۹۹۰ تا اوایل دهه ۲۰۱۰) و نقش آن در فرآیند توسعه سیاسی در جمهوری اسلامی ایران میپردازد. نسل زد، به عنوان اولین نسل کاملاً دیجیتال، ویژگیهای منحصربهفردی در نحوه دریافت اطلاعات، شکلگیری هویت و تعامل با مسائل سیاسی دارد. همچنین این تحقیق، تلاش دارد تا با تکیه بر مبانی نظری جامعهپذیری سیاسی، مفهوم فرهنگ سیاسی دیجیتال و ویژگیهای نسل زد، چگونگی تربیت سیاسی این نسل در بستر جامعه ایران و تاثیرات بالقوه آن بر مولفههای توسعه سیاسی(مانند مشارکت، پاسخگویی و نهادسازی) مورد تحلیل قرار دهد. یافتهها و نتایج که براساس مطالعه اسناد، مقالات علمی، گزارشها و تحلیل محتوای رسانههای مرتبط با نسل زد مانند شبکههای اجتماعی و پلتفرمهای آنلاین به دست آمده، نشان میدهد که تربیت سیاسی نسل زد در ایران با چالشها و فرصتهای متعددی روبروست؛ از یک سو، دسترسی گسترده به اطلاعات و پتانسیل بالای مشارکت دیجیتال میتواند به عنوان پیشران توسعه سیاسی عمل کند، اما از سوی دیگر، شکاف نسلی، مواجهه با اطلاعات غیردقیق و گاهی ناامیدی از اثربخشی کنش سیاسی، میتواند به مانعی برای این فرآیند تبدیل شود.https://www.psirj.ir/article_245351_a94f0bb795f4e446e956be5d5b99129b.pdfصاحب امتیاز: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران
ناشر: انتشارات نگاه راهبردیجامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی2783-52007120260614A Phenomenological Study of the Role of IRIB Zagros in Social Solidarity: With an Emphasis on Recognition Justiceپدیدارشناسی نقش شبکه استانی زاگرس در همبستگی اجتماعی با تأکید بر عدالت شناسایی339364245565FAعثمانمیرانیدانشجوی دکتری گروه علوم سیاسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران0009-0009-0221-9640ایرجرنجبراستادیارگروه علوم سیاسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران0000-0002-5183-5054سیامکبهرامیاستادیار گروه علوم سیاسی،واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران،0009-0002-7367-7330Journal Article20260508The literature on media justice in Iran has predominantly reduced the link between media justice and social solidarity to issues of content distribution or access, neglecting the qualitative understanding of recognition mechanisms at the level of lived experience. This gap deepens in multicultural settings where identity sensitivities intertwine with the symbolic order. Thus, this study explores this link by examining the lived experiences of elites in the metropolis of Kermanshah regarding the Zagros Provincial Network, drawing on Axel Honneth’s theory of justice as recognition and employing Colaizzi’s phenomenological method. Data from in-depth semi-structured interviews with 10 experts in political science, sociology, history, and management were analyzed using Colaizzi’s seven-step method. Findings reveal that perception of solidarity is a multidimensional construct tied to the need for “being seen” and “mutual valuation.” However, the current situation in Kermanshah is conceptualized as “incomplete recognition”: a halt at the affective and legal levels of recognition, with the third level (active valuation of differences) remaining unrealized. Believing in the network’s specific role, participants propose “purposeful pluralism” as a transformative strategy. By focusing on recognition justice components, problem-oriented agency, and responsible management of cultural diversity, this model can turn the Zagros network into a “recognizing platform.” Finally, conceptualizing “incomplete recognition” and “latent recognition capital,” the article extends Honneth’s theory, demonstrating that without institutionalizing recognition justice in institutions such as media, solidarity in multicultural societies is reduced to mere coexistence.ادبیات عدالت رسانهای در ایران، پیوند آن با همبستگی اجتماعی را عمدتاً به توزیع محتوا یا دسترسی تقلیل داده و از فهم کیفی سازوکارهای بازشناسی در سطح تجربه زیسته غفلت کرده است. این خلأ در بسترهای چندفرهنگی که حساسیتهای هویتی با نظم نمادین درهمتنیدهاند، برجستهتر میشود. از اینرو، پژوهش حاضر با هدف واکاوی این پیوند، تجربه زیسته نخبگان کلانشهر کرمانشاه از شبکه استانی زاگرس را در پرتو نظریه عدالت بهمثابه بازشناسی اکسل هونت و از رهگذر روش پدیدارشناسی کلایزی مطالعه میکند. دادهها از مصاحبههای نیمهساختاریافته عمیق با ۱۰ نفر از خبرگان حوزههای علوم سیاسی، جامعهشناسی، تاریخ و مدیریت گردآوری و بر اساس مراحل هفتگانه کلایزی تحلیل شدند. یافتهها نشان میدهد ادراک همبستگی، سازهای چندوجهی و درهمتنیده با ضرورت «دیده شدن» و «ارزشگذاری متقابل» است، اما وضعیت موجود کرمانشاه ذیل مفهوم «بازشناسی ناقص» صورتبندی میشود: یعنی توقف در سطوح عاطفی و حقوقی بازشناسی و عدم تحقق سطح سوم یعنی ارزشگذاری فعال بر تفاوتها. مشارکتکنندگان با باور به نقش ویژه شبکه استانی، از راهکارهای اصلی تحول در عرصه همبستگی را الگوی «تکثرگرایی هدفمند» ترسیم میکنند که با تمرکز بهتر بر مولفههای عدالت شناسایی، کنشگری مسئلهمحور و مدیریت مسئولانهتر تنوع فرهنگی، شبکه زاگرس را به «پلتفرمی شناساگر» ارتقا میدهد. در نهایت مقاله با مفهومسازی «بازشناسی ناقص» و «سرمایه بازشناسی نهفته»، نظریه هونت را بسط داده و نشان میدهد که همبستگی در جوامع چندفرهنگی، بدون نهادینهسازی بهتر عدالت شناسایی در نهادها بخصوص رسانه، به همزیستی تقلیل مییابد.https://www.psirj.ir/article_245565_1eb9a88f9debce325bf8f42208396d60.pdf