جامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی

چکیده مشارکت سیاسی دانشجویان یکی از سازوکارهای مهم توسعه سیاسی و تحقق نظام سیاسی مردم سالار در جامعه ایران است. بر این اساس هدف اصلی پژوهش، فهم و واکاوی مؤلفه‌های ارتقای مشارکت سیاسی دانشجویان در دوره پسا انقلاب اسلامی ایران به روش فراترکیب است. روش پژوهش از نوع استقرایی فراترکیب کیفی در بازه زمانی 1376 الی 1403 است که به روش نمونه‌گیری غیر احتمالی (تعمدی) از 120 اسناد علمی (استخراج‌شده از پایگاه علمی نورمگز، مگ ایران و ایران داک)، بعد از غربالگری و گزینش، 85 سند علمی به‌عنوان حجم نمونه انتخاب و وارد فاز تجزیه‌وتحلیل با نرم‌افزار Excell و Maxqda 2022 شدند. نتایج نشان می‌دهد که سرمایه اجتماعی، الگوی مرجع اجتماعی، ارزش و هنجارهای اجتماعی؛ خانواده مشارکتی (عوامل اجتماعی)؛ سیاست‌گذاری فرهنگی، رواج سبک زندگی اسلامی-ایرانی، گفتمان دینی در دانشگاه؛ سواد رسانه‌ای (عوامل فرهنگی)، توسعه سیاسی، فرهنگ سیاسی، سرمایه سیاسی، حکمرانی سیاسی سیاسی (عوامل سیاسی)؛ انگیزه و محرک درونی، عزت‌نفس، شخصیت هنجارمند (عوامل روانی)، میزان سرمایه اقتصادی و توسعه اقتصادی (عوامل اقتصادی) و تحصیلات، نوع شغل، محل زندگی (زمینه‌ای-جمعیتی) در ارتقای مشارکت سیاسی دانشجویان طی فاصله زمانی 1376 الی 1403 تأثیرگذار بوده است.