نقد وبررسی نظریه «ولایت امت برخویش» در«حاکمیت عصرغیبت»با تأکید براندیشه امام خمینی(ره)
دوره 5، شماره 1، بهار 1403، صفحه 103-132
روح اله شاکری زواردهی، کیوان خجسته مهر
چکیده مسأله هدایت انسان و به سعادت رساندن او از اهداف انبیای الهی بوده است؛ برهمین اساس دعوت به توحید، نبوت و معرفی پیامبربعدی در ادیان الهی و امامت در دین اسلام، معاد، تبشیرها وانذارهای آنان برای تحقق این هدف و آرمان بزرگ بوده است.از آنجا که خداوند سبحان مالک حقیقی عالم است و برهمه چیز و همه کس ولایت دارد، انسان کامل را برای هدایت بشر به سعادت و کمال فرستاد و او را ولی خویش در زمین قرار داد و این مسیر درتمام ادیان جاری و ساری بوده تا به دین مبین اسلام رسید و با ختم نبوت،امامت ادامه دهنده هدف انبیاء برای سعادت انسان شد، و عقل حکم میکند که جانشین سفیران الهی شبیهترین افراد به آنان باشند که براساس دیدگاه شیعه،امامان دوازدهگانه و در عصر غیبت فقیه جامع الشرایط، براساس عقل و متون دینی برای جانشینی منصوب شدهاند. در مقابل دیدگاه اهل سنت است که قائل به نظریه انتخاب شدند که قائل به شورا برای انتخاب شدند.آقای شمس الدین از کسانی است که این نظر را پذیرفته و برای اثبات آن به آیات شورا استنادکرده که تحقیق حاضر با شیوه تحلیلی و توصیقی، و با تأکید بر اندیشههای امام خمینی (ره) دلالت ادله ایشان را بررسی کرده و ولایت فقیه در عصر غیبت با استفاده از نظرات امام خمینی (ره) ثابت کرده که ایشان نیز نظریه شورا را رد کرده و درعین حال در حکومت اسلامی نقش مردم را نادیده نگرفته بلکه مردم را درحکومت اسلامی دارای نقش و جایگاه ویژه ای در تحقق حکومت می-داند.

